110,000,000 kilometre!
Rigel to niebieski nadolbrzym w gwiazdozbiorze Oriona, Łowcy. Ma około 110 milionów kilometrów średnicy, czyli mniej więcej 79 razy więcej niż szerokość Słońca. Ta wartość to szacunek szerokości widocznej powierzchni gwiazdy.
Gwiazdy nie mają stałej powierzchni, a rozmiar Rigela wynika z dwóch pomiarów: tego, jak szeroki wydaje się na niebie, i tego, jak daleko się znajduje. Interferometry, które łączą światło z kilku teleskopów, pokazują, że na niebie gwiazda wydaje się mieć szerokość około 2,6–2,75 tysięcznej sekundy łuku. Sekunda łuku to 1/3600 stopnia. Misja kosmiczna Hipparcos zmierzyła odległość do gwiazdy: około 860 lat świetlnych (rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku).
W badaniu z 2012 roku połączono te dane i ustalono promień Rigela na 78,9 promienia Słońca, plus minus 7,4. Wynika z tego, że gwiazda ma około 110 milionów kilometrów średnicy. W badaniu z 2018 roku, w którym użyto Navy Precision Optical Interferometer, otrzymano promień wynoszący 74 promienie Słońca, co daje średnicę około 103 milionów kilometrów.
Większe wątpliwości budzi odległość, ponieważ jej niepewność wynosi około 9%. W 2022 roku zespół badaczy oszacował odległość inną metodą: połączył pomiary świecącego gazu wodorowego wokół gwiazdy z modelami komputerowymi. Otrzymany wynik zgadzał się z pomiarem misji Hipparcos.
Powierzchnia Rigela jest mniej więcej dwa razy gorętsza niż powierzchnia Słońca. Gwiazda wypromieniowuje około 120 000 razy więcej energii niż Słońce. Jej masa wynosi około 21–23 mas Słońca.
Gwiazdy takie jak Rigel kończą życie jako supernowe typu II, czyli wybuchy masywnych gwiazd, do których dochodzi, gdy ich jądra zapadają się. W badaniu z 2020 roku wymieniono 31 gwiazd w promieniu około 3300 lat świetlnych, których jądra, jak się oczekuje, zapadną się, a Rigel jest wśród nich dziesiątą najbliższą.
Jasność Rigela i ruch jego powierzchni nieznacznie się zmieniają, ponieważ gwiazda pulsuje jednocześnie w wielu rytmach. Obserwacje satelity MOST trwające dwadzieścia osiem dni oraz ponad sześć lat pomiarów z powierzchni Ziemi pozwoliły wykryć 19 odrębnych pulsacji. Powtarzają się one w okresach od około 1,2 do 75 dni. Gwiazdy zmienne w ten sposób nazywa się zmiennymi typu Alfa Cygni, od Deneba, który ma też nazwę Alfa Cygni.
Rigel ma także gwiazdę towarzyszącą, Rigel B, którą na niebie widać w odległości około 9,5 sekundy łuku od Rigela. Sam Rigel B jest parą gwiazd położonych zbyt blisko siebie, by można je było zobaczyć osobno.