12,700 kilometry!
Ziemia jest trzecią planetą od Słońca i jedynym znanym miejscem, w którym istnieje życie. Ma średnio 12 742 kilometry średnicy. Ta wartość to jej średnia średnica, czyli szerokość idealnej kuli o tej samej objętości co Ziemia. Ziemia jest największą z czterech skalistych planet położonych najbliżej Słońca i piątą co do wielkości planetą Układu Słonecznego.
Ziemia nie jest idealną kulą. Jej obrót powoduje wybrzuszenie na równiku, dlatego na równiku ma 12 756 kilometrów szerokości, a od bieguna do bieguna 12 714 kilometrów. Różnica, około 43 kilometrów, stanowi jedną trzecią procenta szerokości Ziemi.
Góry i rowy oceaniczne także sprawiają, że powierzchnia jest nierówna. Od najwyższego szczytu górskiego do dna najgłębszego rowu oceanicznego jest około 20 kilometrów, czyli mniej niż 0,2% szerokości Ziemi. Pływy, dryfujące kontynenty i trzęsienia ziemi stale nieznacznie zmieniają jej kształt.
Nauka zajmująca się mierzeniem rozmiaru i kształtu Ziemi nazywa się geodezją. Rozmiar Ziemi jest znany bardzo dokładnie: jej średni promień, czyli odległość od środka do powierzchni, jest znany z dokładnością do około 10 centymetrów.
Ziemia ma budowę warstwową. W środku znajduje się jądro wewnętrzne, stała kula z żelaza i niklu o promieniu około 1221 kilometrów. Wokół niego leży jądro zewnętrzne, warstwa ciekłego żelaza i niklu o grubości około 2300 kilometrów.
Dalej znajduje się płaszcz, najgrubsza warstwa, czyli około 2900 kilometrów gorącej skały o konsystencji karmelu. Najbardziej zewnętrzna warstwa, skorupa, jest w porównaniu z płaszczem cienka. Pod kontynentami ma średnio około 30 kilometrów grubości, a pod dnem oceanu około 5 kilometrów.
Ziemia jest jedyną planetą w Układzie Słonecznym z wodą w stanie ciekłym na powierzchni. Jej ocean pokrywa około 71% powierzchni, ma średnio około 3,6 kilometra głębokości i zawiera 97% wody na Ziemi.
Przy powierzchni atmosfera ziemska składa się w 78% z azotu i w 21% z tlenu, a około 1% stanowią inne gazy, takie jak argon i dwutlenek węgla. Atmosfera chroni powierzchnię przed dużą częścią szkodliwego promieniowania Słońca. Większość meteoroidów, czyli małych skał z kosmosu, spala się w niej, zanim zdążą dotrzeć do powierzchni.