49,000 kilometers!
Neptun jest ósmą i najdalszą od Słońca planetą i ma średnio 49 244 kilometry średnicy. Ta wartość to jego średnia średnica, czyli szerokość idealnej kuli o tej samej objętości co Neptun. Neptun jest lodowym olbrzymem: większość jego masy stanowi gorący, gęsty płyn z wody, metanu i amoniaku wokół niewielkiego skalistego jądra.
Neptun nie ma stałej powierzchni, dlatego jego rozmiar mierzy się do określonego poziomu w atmosferze. Astronomowie przyjmują wysokość, na której ciśnienie wynosi 1 bar, czyli mniej więcej tyle samo co ciśnienie powietrza na poziomie morza na Ziemi.
Mierzony w ten sposób Neptun ma na równiku 49 528 kilometrów szerokości, a od bieguna do bieguna 48 682 kilometry, więc jest lekko spłaszczony. Jego rozmiar jest znany mniej dokładnie niż rozmiar jakiejkolwiek innej planety: średnia średnica jest niepewna o około 40 kilometrów. Tylko jedna sonda NASA, Voyager 2, odwiedziła Neptuna. Przeleciała obok niego 25 sierpnia 1989 roku.
Neptun był pierwszą planetą znalezioną dzięki obliczeniom, a nie przez przeszukiwanie nieba. Uran nie poruszał się dokładnie tak, jak oczekiwali astronomowie, a francuski matematyk Urbain Joseph Le Verrier obliczył, gdzie powinna znajdować się nieznana planeta, która go przyciąga. Johann Gottfried Galle z Obserwatorium Berlińskiego znalazł Neptuna już pierwszej nocy poszukiwań, 23 września 1846 roku.
Neptun był widziany już wcześniej, ale nie rozpoznano go. Galileusz zapisał go jako gwiazdę w 1612 i 1613 roku.
Neptun krąży wokół Słońca w średniej odległości około 4,5 miliarda kilometrów, czyli 30 razy dalej niż Ziemia, a jeden obieg trwa około 165 lat ziemskich. Światło słoneczne na Ziemi jest mniej więcej 900 razy jaśniejsze niż na Neptunie. Na poziomie 1 bara temperatura wynosi około −201 °C.
Neptun jest jedyną planetą, której nie można zobaczyć gołym okiem. Jest też planetą z najsilniejszymi wiatrami: wiatry niosą chmury zamrożonego metanu z prędkością ponad 2000 kilometrów na godzinę.