660,000,000 kilometry!
La Superba, zwana też Y Canum Venaticorum, to gwiazda węglowa: czerwony olbrzym u schyłku życia, wokół którego gaz zawiera więcej węgla niż tlenu. Znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych, około 1000 lat świetlnych od Ziemi. La Superba ma około 660 milionów kilometrów szerokości, czyli jest mniej więcej 470 razy szersza niż Słońce. Ta wartość dotyczy jej widocznej powierzchni, a niepewność wynosi około jednej ósmej.
Astronomowie wyznaczają szerokość gwiazdy na podstawie tego, jak szeroko wygląda na niebie i jak daleko się znajduje. W 2003 roku zespół badaczy użył interferometru IOTA, który łączył światło trzech teleskopów, aby zmierzyć jej widoczną szerokość w świetle podczerwonym. Otrzymano wartość około 14 tysięcznych sekundy kątowej, przy czym sekunda kątowa to 1/3600 stopnia.
Kosmiczny teleskop Gaia zmierzył później jej odległość: około 310 parseków, czyli 1010 lat świetlnych, przy czym parsek to około 3,26 roku świetlnego. Łącząc te dwa wyniki, badanie z 2021 roku podało promień 330 milionów kilometrów, z niepewnością plus minus 40 milionów. Z tego wynika, że La Superba ma około 660 milionów kilometrów średnicy. Według starszych oszacowań gwiazda znajdowała się nawet tylko około 710 lat świetlnych od Ziemi, przez co wydawała się mniejsza.
La Superba jest gwiazdą zmienną. Jej jasność rośnie i maleje w nieregularnym rytmie. W badaniach gwiazdy przyjmowano cykl trwający około 157 dni, ale główny katalog gwiazd zmiennych podaje obecnie cykl trwający około 3000 dni.
Chłodne olbrzymy dzieli się na typy według proporcji węgla i tlenu w otaczającym je gazie. W gwiazdach węglowych jest więcej węgla niż tlenu, a w gwiazdach bogatych w tlen jest odwrotnie. Powierzchnia La Superby ma temperaturę około 2760 kelwinów (stopni liczonych od zera bezwzględnego), czyli mniej niż połowę temperatury powierzchni Słońca.
La Superba należy do mniejszej grupy, czyli gwiazd węglowych typu J, które stanowią około 10–15% gwiazd węglowych. Są one wyjątkowo bogate w węgiel-13, cięższą odmianę węgla. W gazie wokół La Superby na jeden atom węgla-13 przypada tylko około 2,5 atomu zwykłego węgla-12, podczas gdy na Ziemi około 92. Nie wiadomo jeszcze, jak gwiazdy typu J stały się tak bogate w węgiel.
La Superba zrzuca zewnętrzne warstwy w powolnym wietrze, który oddala się od gwiazdy z prędkością około 8 kilometrów na sekundę. Co 7–10 milionów lat traci mniej więcej tyle materii, ile wynosi masa Słońca. Daleko od gwiazdy wiatr zderza się z rzadkim gazem między gwiazdami i zwalnia, a gaz i pył z niego gromadzą się w pustej w środku powłoce. Powłoka ma około 3 lat świetlnych średnicy. Uzyskano jej obraz w świetle podczerwonym i wykryto ją w falach radiowych.