140,000 kilometers!
Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego i piątą planetą od Słońca. Ma około 140 000 kilometrów średnicy, czyli jest 11 razy szerszy niż Ziemia. Ta wartość to jego średnia średnica, 139 822 kilometry, czyli szerokość idealnej kuli o tej samej objętości co Jowisz.
Jowisz jest gazowym olbrzymem bez stałej powierzchni, dlatego jego rozmiar mierzy się do określonego poziomu w atmosferze, a nie do gruntu. Astronomowie przyjmują wysokość, na której ciśnienie wynosi 1 bar, czyli mniej więcej tyle, ile ciśnienie powietrza na poziomie morza na Ziemi.
Jowisz jest też lekko spłaszczony, jak piłka ściśnięta od góry i od dołu. Na równiku ma 142 984 kilometry szerokości, ale 133 708 kilometrów od bieguna do bieguna. Różnica, 9276 kilometrów, to około trzy czwarte szerokości Ziemi. Szerokość na równiku jest znana z dokładnością do około 10 kilometrów. Jowisz ma też najkrótszą dobę ze wszystkich planet: obraca się raz na 9,9 godziny.
Jowisz składa się głównie z wodoru i helu, czyli z tych samych głównych składników co Słońce. Jego pasy to zimne, smagane wiatrem chmury amoniaku i wody. Głęboko we wnętrzu ogromne ciśnienie zamienia gazowy wodór w ciecz, dlatego wodorowy ocean Jowisza jest największym oceanem w Układzie Słonecznym.
Jowisz ma masę 318 razy większą niż Ziemia. Gdy około 4,6 miliarda lat temu powstawał Układ Słoneczny, Jowisz przejął większość materii, która została po uformowaniu się Słońca. Nie licząc Słońca, ma ponad dwa razy więcej materii niż wszystkie pozostałe ciała Układu Słonecznego razem wzięte. Mimo to nie urósł na tyle masywny, by zacząć świecić jak gwiazda.
W 2026 roku Jowisz ma ponad 90 znanych księżyców. Cztery największe, Io, Europa, Ganimedes i Kallisto, jako pierwszy zobaczył w 1610 roku astronom Galileusz za pomocą jednego z pierwszych teleskopów. Ganimedes jest największym księżycem w Układzie Słonecznym, większym nawet od planety Merkury. Io jest najbardziej aktywnym wulkanicznie ciałem w Układzie Słonecznym, a Europa może skrywać pod lodową skorupą ocean ciekłej wody.