How big is Io?

Io krąży najbliżej Jowisza spośród jego czterech dużych księżyców i ma około 3640 kilometrów średnicy. Jest to jej średnia średnica, nieco więcej niż szerokość Księżyca. Io jest najbardziej aktywnym wulkanicznie światem w Układzie Słonecznym.

Rozmiar

NASA podaje średni promień Io jako 1821,5 kilometra, więc jej średnia średnica wynosi około 3640 kilometrów. Średnia średnica to szerokość idealnej kuli o tej samej objętości. Io jest trzecim co do wielkości księżycem Jowisza, po Ganimedesie i Kallisto.

Powierzchnia Io nie jest nieruchoma. Io krąży w odległości około 422 000 kilometrów od Jowisza, którego grawitacja wywołuje pływy w stałym gruncie Io. Powierzchnia unosi się i opada nawet o 100 metrów. Na Ziemi największe pływy oceaniczne wznoszą się i opadają o około 18 metrów, a dotyczą wody, nie skał.

Porównania rozmiarów

Io jest o około 5% szersza od Księżyca i ma o około 15% większą objętość.
Io ma nieco ponad ćwierć szerokości Ziemi.
Kallisto, najdalszy z dużych księżyców Jowisza, ma około 4820 kilometrów średnicy, czyli o około jedną trzecią więcej niż Io.
Gdyby Jowisza zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, Io byłaby koralikiem o szerokości około 6 milimetrów, krążącym w odległości około 72 centymetrów od środka piłki.
Loki Patera, w 2026 roku największe znane zagłębienie wulkaniczne na Io, ma 202 kilometry szerokości, czyli około jednej osiemnastej szerokości Io.

Dlaczego na Io są wulkany

Na Io znajdują się setki wulkanów, a niektóre z nich wyrzucają fontanny lawy na wysokość dziesiątek kilometrów. Ich ciepło bierze się z przeciągania liny. Ogromna grawitacja Jowisza przyciąga Io. Przyciągają ją też dwa księżyce krążące dalej od Jowisza, Europa i Ganimedes.

Trzy księżyce poruszają się w regularnym rytmie: na jeden obieg Ganimedesa przypadają dwa obiegi Europy i cztery obiegi Io. Ich powtarzające się przyciąganie utrzymuje orbitę Io rozciągniętą, więc odległość Io od Jowisza stale się zmienia. Zmienne pływy ogrzewają wnętrze Io, a stopiona skała wydostaje się na powierzchnię. Lawa wypełnia kratery i rozlewa się w nowe równiny, dlatego powierzchnia Io ciągle się odnawia.

Jak odkryto Io i jej wulkany

Galileusz odkrył Io 8 stycznia 1610 roku, razem z trzema innymi księżycami Jowisza. Były to pierwsze księżyce znalezione na orbicie planety innej niż Ziemia. Pierwsze oznaki istnienia wulkanów na Io pojawiły się w 1979 roku, gdy sonda Voyager 1 należąca do NASA uchwyciła erupcję jednego z nich.