How big is Kometa Halleya?

Kometa Halleya wraca do wewnętrznych rejonów Układu Słonecznego mniej więcej co 76 lat. Jej stały rdzeń, zwany jądrem, to nieregularna bryła o długości około 15 kilometrów i szerokości 8 kilometrów. Ponieważ jądro nie jest okrągłe, NASA podaje dla niego także jedną ogólną średnicę, około 11 kilometrów, i to ten rozmiar jest tu pokazany.

Rozmiar

W pobliżu Słońca jądro uwalnia gaz i pył, które tworzą wokół niego chmurę zwaną komą. Podane tu rozmiary dotyczą wyłącznie jądra.

W marcu 1986 roku z kometą spotkała się flota sond kosmicznych. Najbliżej przeleciała sonda Giotto Europejskiej Agencji Kosmicznej, zbliżając się do jądra na 596 kilometrów 14 marca. Jej zdjęcia ujawniły rozmiar i kształt jądra. Pomiary opublikowane w 1987 roku podają jego wymiary jako 14,9 na 8,2 kilometra.

Powierzchnia jest bardzo ciemna. Odbija tylko około 3–4% padającego na nią światła słonecznego, przez co jądro należy do najciemniejszych obiektów w Układzie Słonecznym. Sonda Giotto zaobserwowała też jasne strugi gazu i pyłu wystrzeliwujące z jądra.

Porównania rozmiarów

Jądro jest mniej więcej tak długie jak Deimos, mniejszy księżyc Marsa, który mierzy około 16 na 12 na 10 kilometrów, ale jądro jest znacznie smuklejsze.
Ustawione pionowo w Głębi Challengera, najgłębszym znanym punkcie Rowu Mariańskiego, położonym na głębokości 10 935 metrów, jądro wystawałoby ponad fale na wysokość około 4 kilometrów.
Jego długość to nieco więcej niż jedna trzecia maratonu, czyli dystansu 42,195 kilometra.
Gdyby Słońce zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, orbita komety Halleya przebiegałaby w odległości od 15 metrów do około 910 metrów od piłki.

Orbita o okresie około 76 lat

Orbita komety Halleya to długa, wąska pętla. Przy największym zbliżeniu do Słońca kometa przechodzi wewnątrz orbity Wenus, a przy największym oddaleniu sięga poza orbitę Neptuna. Okrąża Słońce w kierunku przeciwnym niż Ziemia.

Ostatnio przeszła najbliżej Słońca 9 lutego 1986 roku, w odległości 87,8 miliona kilometrów od niego. Przed tym przejściem była najdalej w 1948 roku, w odległości 5,27 miliarda kilometrów od Słońca. Wróci w 2061 roku. Czas między powrotami wynosił od około 74 do 79 lat, ponieważ przyciąganie planet zmienia jej tor.

Szacuje się, że przy każdym przejściu obok Słońca jądro traci z powierzchni od 1 do 3 metrów. Szczątki pozostawione wzdłuż orbity komety powodują co roku dwa słabe roje meteorów: Eta Akwarydy w maju i Orionidy w październiku.

Skąd wzięła się nazwa

Do czasów angielskiego astronoma Edmunda Halleya uważano, że komety przelatują przez Układ Słoneczny tylko raz. W 1705 roku Halley wykorzystał prawa grawitacji i ruchu Izaaka Newtona do wyznaczenia orbit kilku komet. Zauważył, że komety widziane w latach 1531, 1607 i 1682 miały bardzo podobne orbity, i stwierdził, że to jedna kometa, która wraca. Przewidział, że wróci w 1758 roku.

Halley zmarł w 1742 roku, ale kometę ponownie zobaczył 25 grudnia 1758 roku Johann Georg Palitzsch. Była to pierwsza kometa, o której wiadomo, że wraca, i nazwano ją na cześć Halleya. Zapisy o jej pojawieniach się sięgają ponad 2000 lat wstecz, a widnieje ona na Tkaninie z Bayeux, opowiadającej o bitwie pod Hastings w 1066 roku.