15 kilometry!
Deimos jest mniejszym z dwóch księżyców Marsa. To niewielkie, nieforemne ciało o długości około 15 kilometrów, mierzonej wzdłuż najdłuższej osi. Deimos nie jest kulisty, więc jego szerokość zależy od kierunku, w którym ją mierzymy.
NASA opisuje Deimosa jako ciało o wymiarach około 15 na 12 na 11 kilometrów. Są to jego długość, szerokość i grubość, mierzone wzdłuż trzech prostych ustawionych względem siebie pod kątem prostym. W karcie danych NASA o Marsie podano nieco inne wartości. Deimos jest tam przedstawiony jako elipsoida, czyli gładka, wydłużona kula, o wymiarach 15,6 na 12,0 na 10,2 kilometra.
Kula o tej samej objętości co Deimos miałaby według Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA około 12,4 kilometra średnicy. Podobnie jak Księżyc Ziemi, Deimos jest zawsze zwrócony tą samą stroną do swojej planety. Jego najdłuższa oś wskazuje w stronę Marsa.
Deimos jest ciemny i mocno pokryty kraterami, podobnie jak Fobos. Jego największy krater ma około 2,3 kilometra szerokości. Niektóre kratery są częściowo wypełnione, przez co Deimos wygląda na gładszy niż Fobos.
Grawitacja Deimosa jest zbyt słaba, by zatrzymać pył i skały wyrzucone, gdy coś w niego uderzy. Grawitacja Marsa utrzymuje te szczątki w pierścieniu w pobliżu orbity Deimosa, a księżyc zbiera je z powrotem, gdy porusza się po orbicie. Uderzenia meteorytów rozkruszyły też powierzchnię Deimosa w grubą warstwę luźnych skał i pyłu, zwaną regolitem, która być może sięga 100 metrów głębokości.
Deimos okrąża Marsa raz na 30 godzin, w odległości około 23 500 kilometrów od środka planety. Asaph Hall odkrył go 11 sierpnia 1877 roku, sześć dni przed odkryciem Fobosa. Nazwał oba księżyce na cześć synów Aresa, greckiego odpowiednika rzymskiego boga Marsa. Deimos oznacza trwogę.
Oba księżyce wydają się zbudowane z materiału podobnego do materiału ciemnych, bogatych w węgiel planetoid z zewnętrznej części pasa planetoid. Naukowcy uważają, że mogą to być przechwycone planetoidy albo szczątki pozostałe z wczesnego etapu powstawania Układu Słonecznego.