27 kilometry!
Fobos to większy z dwóch księżyców Marsa. Jest ciemnym, nieforemnym ciałem o długości około 27 kilometrów, mierzonej wzdłuż najdłuższej osi. Okrąża Marsa trzy razy na dobę, tak blisko planety, że z niektórych miejsc na Marsie nigdy nie można go zobaczyć.
Fobos nie jest kulisty: według NASA ma w przybliżeniu 27 na 22 na 18 kilometrów. Są to jego długość, szerokość i grubość, mierzone wzdłuż trzech prostych ustawionych względem siebie pod kątem prostym. Karta danych NASA o Marsie podaje nieco inne wartości, ponieważ traktuje Fobosa jak elipsoidę, czyli gładką, wydłużoną kulę: 26,0 na 22,8 na 18,2 kilometra.
Kula o takiej samej objętości jak Fobos miałaby średnicę około 22,2 kilometra, według Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA. Podobnie jak Księżyc Ziemi, Fobos jest zawsze zwrócony do swojej planety tą samą stroną. Jego najdłuższa oś wskazuje w stronę Marsa.
Fobos krąży około 6000 kilometrów nad powierzchnią Marsa. Obiega planetę raz na 7 godzin 39 minut, czyli około trzech razy w ciągu jednej doby ziemskiej.
Jego orbita powoli się zmniejsza. NASA donosi, że Fobos zbliża się do Marsa o około 1,8 metra co sto lat. NASA spodziewa się, że za około 50 milionów lat Fobos albo uderzy w Marsa, albo rozpadnie się na pierścień.
Gigantyczne uderzenie niemal roztrzaskało Fobosa, a tysiące mniejszych uderzeń wyżłobiło jego powierzchnię. Najbardziej widoczną cechą jest krater Stickney o średnicy około 9 kilometrów, czyli jednej trzeciej długości księżyca. Krater nazwano na cześć Chloe Angeline Stickney Hall, matematyczki.
Niezliczone małe uderzenia rozbiły powierzchnię na drobny pył. Ten pył prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego Fobos tak szybko traci ciepło. Temperatura sięga około −4 stopni Celsjusza po stronie oświetlonej przez Słońce, a po stronie ciemnej spada do −112 stopni Celsjusza.
Mąż Chloe Stickney Hall, astronom Asaph Hall, odkrył Fobosa 17 sierpnia 1877 roku. Nazwał go na cześć syna Aresa, greckiego odpowiednika rzymskiego boga Marsa. Fobos oznacza strach.
Podobnie jak Deimos, Fobos wydaje się zbudowany z ciemnej skały podobnej do asteroid bogatych w węgiel. Może to być asteroida, którą przechwycił Mars, ale niektórzy naukowcy znaleźli dowody przeciwko tej koncepcji.