2.2 يوتامتر!
Wielki Atraktor to obszar przestrzeni, którego grawitacja przyciąga ku sobie Drogę Mleczną i tysiące innych galaktyk. Leży w pobliżu gromad galaktyk w Węgielnicy i w Centaurze, a jego środek jest oddalony od Ziemi o około 230 milionów lat świetlnych. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów.
Wielki Atraktor odkryto na podstawie ruchów galaktyk. W 1988 roku zespół siedmiu astronomów zbadał 400 galaktyk eliptycznych z różnych części nieba. Po uwzględnieniu rozszerzania się Wszechświata stwierdzili, że galaktyki przepływają w stronę jednego obszaru. Jego środek umieścili w odległości, w której rozszerzanie się Wszechświata oddala galaktyki z prędkością około 4350 kilometrów na sekundę.
Nowsze pomiary podają odległość bezpośrednio, w megaparsekach. Megaparsek to milion parseków, czyli około 3,26 miliona lat świetlnych. W badaniu z 2021 roku gromadę w Węgielnicy, najbogatszą gromadę w tym obszarze, umieszczono w odległości 69,7 megaparseka. W 2026 roku badanie, w którym użyto szczególnie dokładnej metody, wykazało, że przepływ galaktyk w stronę Wielkiego Atraktora zanika do zera w odległości około 70 megaparseków od Grupy Lokalnej, czyli grupy, do której należy Droga Mleczna.
Oba wyniki umieszczają środek w odległości około 230 milionów lat świetlnych. Oba wskazują też, że galaktyki w tym miejscu ledwie się poruszają, jeśli nie liczyć rozszerzania się Wszechświata, tak jak należy oczekiwać w środku obszaru przyciągania.
Środek jest wciąż znany tylko w przybliżeniu. Z Ziemi leży on za dyskiem Drogi Mlecznej, gdzie pył i gęsto upakowane gwiazdy zasłaniają znaczną część widoku. Astronomowie badają ten obszar w świetle podczerwonym, które łatwiej przenika przez pył.
Grupa Lokalna porusza się z prędkością około 630 kilometrów na sekundę względem kosmicznego mikrofalowego promieniowania tła, słabej poświaty pozostałej po wczesnym Wszechświecie. Zespół z 1988 roku oszacował, że Wielki Atraktor przewyższa masą przeciętny obszar tej samej wielkości o około 54 milionów miliardów mas Słońca. To wystarcza, by przyciągać otoczenie Słońca w stronę Wielkiego Atraktora z prędkością około 570 kilometrów na sekundę. Zespół oszacował też, że skupisko galaktyk w tym miejscu jest około 20 razy liczniejsze niż Gromada w Pannie.
W 2014 roku astronomowie zmapowali ruchy galaktyk, aby zdefiniować Supergromadę Laniakea, w której leży Droga Mleczna. Przepływy galaktyk w całej Laniakei zbiegają się w pobliżu gromad w Węgielnicy i w Centaurze, blisko położenia Wielkiego Atraktora.
Astronomowie wciąż spierają się, jaką część ruchu Grupy Lokalnej powoduje Wielki Atraktor. Pomiar z 2026 roku wspiera pogląd, że Wielki Atraktor wywołuje większość tego ruchu. Badanie z 2026 roku, w którym użyto komputerowych modeli pobliskiego Wszechświata, wykazało coś przeciwnego: żadna pojedyncza struktura, w tym Wielki Atraktor, prawdopodobnie nie odpowiada za większość ruchu. Bardziej odległe struktury, takie jak Supergromada Shapleya, również przyciągają Drogę Mleczną.