Wielki Atraktor to obszar przestrzeni, którego grawitacja przyciąga ku sobie Drogę Mleczną i tysiące innych galaktyk. Leży w pobliżu gromad galaktyk w Węgielnicy i w Centaurze, a jego środek jest oddalony od Ziemi o około 230 milionów lat świetlnych. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów.

Odległość

Wielki Atraktor odkryto na podstawie ruchów galaktyk. W 1988 roku zespół siedmiu astronomów zbadał 400 galaktyk eliptycznych z różnych części nieba. Po uwzględnieniu rozszerzania się Wszechświata stwierdzili, że galaktyki przepływają w stronę jednego obszaru. Jego środek umieścili w odległości, w której rozszerzanie się Wszechświata oddala galaktyki z prędkością około 4350 kilometrów na sekundę.

Nowsze pomiary podają odległość bezpośrednio, w megaparsekach. Megaparsek to milion parseków, czyli około 3,26 miliona lat świetlnych. W badaniu z 2021 roku gromadę w Węgielnicy, najbogatszą gromadę w tym obszarze, umieszczono w odległości 69,7 megaparseka. W 2026 roku badanie, w którym użyto szczególnie dokładnej metody, wykazało, że przepływ galaktyk w stronę Wielkiego Atraktora zanika do zera w odległości około 70 megaparseków od Grupy Lokalnej, czyli grupy, do której należy Droga Mleczna.

Oba wyniki umieszczają środek w odległości około 230 milionów lat świetlnych. Oba wskazują też, że galaktyki w tym miejscu ledwie się poruszają, jeśli nie liczyć rozszerzania się Wszechświata, tak jak należy oczekiwać w środku obszaru przyciągania.

Środek jest wciąż znany tylko w przybliżeniu. Z Ziemi leży on za dyskiem Drogi Mlecznej, gdzie pył i gęsto upakowane gwiazdy zasłaniają znaczną część widoku. Astronomowie badają ten obszar w świetle podczerwonym, które łatwiej przenika przez pył.

Porównania rozmiarów

Środek Wielkiego Atraktora jest około czterokrotnie dalej niż Gromada w Pannie, najbliższa duża gromada galaktyk, oddalona o około 54 milionów lat świetlnych.
Odległość do tego środka jest około 90 razy większa niż odległość od Drogi Mlecznej do Galaktyki Andromedy.
Około 2300 Dróg Mlecznych ułożonych jedna za drugą, każda o średnicy około 100 000 lat świetlnych, miałoby długość równą odległości od Ziemi do Wielkiego Atraktora.
Rdzeń Supergromady Shapleya, leżący za Wielkim Atraktorem w podobnym kierunku, jest od Ziemi około trzykrotnie dalej niż środek Wielkiego Atraktora.
Gdyby Drogę Mleczną zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, środek Wielkiego Atraktora byłby oddalony o około 550 metrów.

Jak silne jest przyciąganie

Grupa Lokalna porusza się z prędkością około 630 kilometrów na sekundę względem kosmicznego mikrofalowego promieniowania tła, słabej poświaty pozostałej po wczesnym Wszechświecie. Zespół z 1988 roku oszacował, że Wielki Atraktor przewyższa masą przeciętny obszar tej samej wielkości o około 54 milionów miliardów mas Słońca. To wystarcza, by przyciągać otoczenie Słońca w stronę Wielkiego Atraktora z prędkością około 570 kilometrów na sekundę. Zespół oszacował też, że skupisko galaktyk w tym miejscu jest około 20 razy liczniejsze niż Gromada w Pannie.

W 2014 roku astronomowie zmapowali ruchy galaktyk, aby zdefiniować Supergromadę Laniakea, w której leży Droga Mleczna. Przepływy galaktyk w całej Laniakei zbiegają się w pobliżu gromad w Węgielnicy i w Centaurze, blisko położenia Wielkiego Atraktora.

Otwarte pytanie

Astronomowie wciąż spierają się, jaką część ruchu Grupy Lokalnej powoduje Wielki Atraktor. Pomiar z 2026 roku wspiera pogląd, że Wielki Atraktor wywołuje większość tego ruchu. Badanie z 2026 roku, w którym użyto komputerowych modeli pobliskiego Wszechświata, wykazało coś przeciwnego: żadna pojedyncza struktura, w tym Wielki Atraktor, prawdopodobnie nie odpowiada za większość ruchu. Bardziej odległe struktury, takie jak Supergromada Shapleya, również przyciągają Drogę Mleczną.

Źródła

Spectroscopy and photometry of elliptical galaxies. V. Galaxy streaming toward the new supergalactic center. Lynden-Bell et al., The Astrophysical Journal, 1988.
The Distance and Peculiar Velocity of the Norma cluster (ACO 3627) using the Near-Infrared J and Ks-band Fundamental Plane Relations. Mutabazi, The Astrophysical Journal, 2021.
Return to the Great Attractor: Strong Evidence for a Steradian-sized Flow Converging at ~70 Mpc within the GA Supercluster and Aligned with the CMB Dipole. Dressler and Monson, The Astrophysical Journal, 2026.
Revisiting the Great Attractor: The Local Group's streamline trajectory, cosmic velocity and dynamical fate. Stiskalek et al., The Open Journal of Astrophysics, 2026.
The Laniakea supercluster of galaxies. Tully et al., Nature, 2014.
Laniakea: Our Home Supercluster of Galaxies. NASA, Astronomy Picture of the Day, 2014.
Shapley Supercluster Survey (ShaSS): Galaxy Evolution from Filaments to Cluster Cores. Merluzzi et al., Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2015.
The ACS Virgo Cluster Survey. XIII. SBF Distance Catalog and the Three-Dimensional Structure of the Virgo Cluster. Mei et al., The Astrophysical Journal, 2007.
The observed properties of dwarf galaxies in and around the Local Group. McConnachie, The Astronomical Journal, 2012.
Our Milky Way Galaxy: How Big is Space?. NASA Science, 2024.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Odległość do Wielkiego Atraktora