1,200,000 kilometre!
Alfa Centauri B to mniejsza i słabsza z dwóch gwiazd podobnych do Słońca, znajdujących się w sercu Alfa Centauri, najbliższego Słońcu układu gwiazdowego. Ma około 1,2 miliona kilometrów średnicy, czyli około 86% szerokości Słońca. Ta wartość to szerokość jej fotosfery, czyli świecącej warstwy, która wygląda jak powierzchnia gwiazdy.
Alfa Centauri B zmierzono za pomocą interferometru, który łączy światło z kilku teleskopów, dzięki czemu razem dostrzegają znacznie drobniejsze szczegóły niż każdy z nich z osobna. W badaniu opublikowanym w 2017 roku zespół pod kierunkiem Pierre'a Kervelli użył interferometru Very Large Telescope Interferometer Europejskiego Obserwatorium Południowego. Wykazano, że gwiazda ma szerokość kątową 6,0 tysięcznej sekundy łuku, gdzie sekunda łuku to 1/3600 stopnia.
Po połączeniu z odległością gwiazdy daje to promień równy 0,8632 promienia Słońca i szerokość około 1,20 miliona kilometrów. Pomiar jest dokładny do około pół procenta. Wcześniejszy pomiar innym instrumentem, opublikowany w 2003 roku, dał ten sam rozmiar.
Alfa Centauri B należy do innej klasy gwiazd niż Słońce: K1 V, podczas gdy Słońce to G2 V. Powierzchnia Alfa Centauri B jest chłodniejsza od powierzchni Słońca o około 540 stopni Celsjusza, a sama gwiazda ma około 94% masy Słońca. Ponieważ jest zarówno mniejsza, jak i chłodniejsza, emituje około połowy światła Słońca.
Alfa Centauri A i B okrążają się wzajemnie raz na 79,9 roku. Ich orbita jest wydłużonym owalem, więc odległość między nimi zmienia się od około 11 do 36 jednostek astronomicznych. Jedna jednostka astronomiczna to średnia odległość od Ziemi do Słońca, czyli około 150 milionów kilometrów.
Para ta jest oddalona od Słońca o około 4,37 roku świetlnego. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,5 biliona kilometrów. Proxima Centauri znajduje się nieco bliżej Słońca, w odległości 4,24 roku świetlnego.
W październiku 2012 roku Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) ogłosiło odkrycie planety o masie zbliżonej do masy Ziemi, krążącej wokół Alfa Centauri B co 3,2 dnia. Znaleziono ją za pomocą instrumentu HARPS w Obserwatorium La Silla w Chile. HARPS szukał drobnego, naprzemiennego kołysania w ruchu gwiazdy, wywołanego przyciąganiem grawitacyjnym planety. Kołysanie wynosiło nie więcej niż 51 centymetrów na sekundę, mniej więcej tyle, ile wynosi prędkość raczkującego niemowlęcia.
W 2015 roku Vinesh Rajpaul i współpracownicy ponownie przeanalizowali te same pomiary. Wykazali, że sygnał niemal na pewno pochodził ze wzoru dat, w których obserwowano gwiazdę, a nie od planety. W styczniu 2017 roku ESO dodało do swojego ogłoszenia adnotację, że planeta prawdopodobnie nie istnieje.