1,700,000 quilômetros!
Alfa Centauri A to większa i jaśniejsza z dwóch gwiazd podobnych do Słońca, które tworzą serce układu Alfa Centauri, najbliższego Słońcu układu gwiazdowego. Ma około 1,7 miliona kilometrów średnicy, czyli około 1,2 raza tyle, co szerokość Słońca. Ta wartość to szerokość jej fotosfery, świecącej warstwy, która wygląda jak powierzchnia gwiazdy.
Gwiazda nie ma stałej powierzchni, więc jej szerokość mierzy się do fotosfery. Astronomowie zmierzyli Alfa Centauri A za pomocą interferometru, który łączy światło z kilku teleskopów, dzięki czemu razem widzą znacznie drobniejsze szczegóły niż każdy z nich osobno. W badaniu opublikowanym w 2017 roku zespół, któremu przewodził Pierre Kervella, użył czterech teleskopów interferometru Very Large Telescope Interferometer Europejskiego Obserwatorium Południowego.
Gwiazda wydaje się mieć szerokość 8,5 tysięcznej części sekundy kątowej, gdzie sekunda kątowa to 1/3600 stopnia. Po uwzględnieniu odległości daje to promień 1,2234 raza większy niż promień Słońca i szerokość około 1,70 miliona kilometrów. Pomiar jest dokładny do około pół procenta. Wcześniejszy pomiar innym instrumentem, opublikowany w 2003 roku, dał ten sam rozmiar.
Alfa Centauri A jest gwiazdą tego samego typu co Słońce, klasy G2 V, o prawie takiej samej temperaturze powierzchni. Jej masa to około 1,1 masy Słońca. Ponieważ jest szersza, emituje około 1,5 raza więcej światła.
Alfa Centauri A i B okrążają się nawzajem co 79,9 roku. Ich orbita jest wydłużonym owalem, więc odległość między nimi zmienia się od około 11 do 36 jednostek astronomicznych. Jedna jednostka astronomiczna to średnia odległość Ziemi od Słońca, około 150 milionów kilometrów.
Para znajduje się około 4,37 roku świetlnego od Słońca. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,5 biliona kilometrów. Trzecia gwiazda układu, czerwony karzeł Proxima Centauri, jest nieco bliżej Słońca, w odległości 4,24 roku świetlnego.
W sierpniu 2024 roku Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba wykonał zdjęcie w podczerwieni, na którym widać słaby punkt światła w pobliżu Alfa Centauri A. Naukowcy z zespołu kierowanego przez Charlesa Beichmana i Aniketa Sanghiego donieśli w 2025 roku, że może to być olbrzymia planeta w strefie zamieszkiwalnej gwiazdy. Jest to zakres odległości od gwiazdy, w którym na powierzchni planety mogłaby istnieć woda w stanie ciekłym.
Jeśli to planeta, ma szerokość mniej więcej taką jak Jowisz, masę od 90 do 150 mas Ziemi i temperaturę około −48 stopni Celsjusza. Okrążałaby gwiazdę co dwa do trzech lat. Obiekt nie pojawił się na zdjęciach kontrolnych w lutym i kwietniu 2025 roku, być może dlatego, że przesunął się wzdłuż swojej orbity. Zespół nazwał go kandydatem na planetę, którego potwierdzenie wymaga kolejnych obserwacji.