94 eksametry!
Galaktyka Karłowata w Strzelcu to mała galaktyka, którą grawitacja Drogi Mlecznej rozrywa na części. Główna część galaktyki ma około 10 000 lat świetlnych długości. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów. Galaktyka leży około 86 000 lat świetlnych od Ziemi, po drugiej stronie centrum Drogi Mlecznej. Strumienie gwiazd wyrwanych z galaktyki owijają się wokół Drogi Mlecznej.
Galaktyka się rozpada, więc nie ma wyraźnej krawędzi. Jej rozmiar zależy od tego, gdzie przyjmie się granicę galaktyki.
W badaniu z 2021 roku za pomocą sondy kosmicznej Gaia sporządzono trójwymiarową mapę położeń i ruchów gwiazd galaktyki. Okazało się, że strumienie opuszczają główną część galaktyki w odległości około 1,5 kiloparseka od środka. Kiloparsek to 1000 parseków, czyli około 3260 lat świetlnych.
Główna część galaktyki ma więc około 3 kiloparseków, czyli 10 000 lat świetlnych, długości. W jej środku znajduje się skupisko gwiazd w kształcie poprzeczki o długości około 2,5 kiloparseka (8000 lat świetlnych). Strumienie wychodzą z końców tej poprzeczki.
Główna część jest wydłużona: w przeglądzie w podczerwieni z 2003 roku stwierdzono, że ma szerokość równą tylko mniej więcej jednej trzeciej długości. Słabsze gwiazdy sięgają dalej. W badaniu z 2020 roku ustalono, że pozostałości galaktyki rozciągają się do około 5 kiloparseków (16 000 lat świetlnych) od środka, zanim wtopią się w strumienie.
W katalogu z 2012 roku, który uwzględnia te zewnętrzne gwiazdy, promień połowy światła wynosi 2,6 kiloparseka. Jest to odległość od środka, w obrębie której znajduje się połowa światła galaktyki.
Gdy galaktyka krąży wokół Drogi Mlecznej, grawitacja Drogi Mlecznej wyrywa gwiazdy z galaktyki. Tworzą one dwa długie strumienie: jeden przed galaktyką, drugi za nią. W przeglądzie z 2003 roku strumień za galaktyką prześledzono w odległości 20–40 kiloparseków od Słońca, a strumień przed nią aż do odległości około 45 kiloparseków. Słońce leży blisko płaszczyzny orbity strumieni, więc niektóre gwiazdy w pobliżu Słońca mogły kiedyś należeć do tej galaktyki.
To, co z niej zostało, ma masę około 400 milionów mas Słońca, a tylko około jedna czwarta tej masy znajduje się w gwiazdach. W badaniu z 2020 roku ustalono, że nawet środek tej galaktyki nie jest dość gęsty, by oprzeć się przyciąganiu Drogi Mlecznej. Galaktyka zostanie prawdopodobnie całkowicie rozerwana w ciągu najbliższego miliarda lat.
Galaktyka leży za zgrubieniem centralnym, czyli gęstym skupiskiem gwiazd wokół centrum Drogi Mlecznej, dlatego odkryto ją dopiero w 1994 roku. Astronomowie znaleźli ją na podstawie prędkości jej gwiazd. Prędkości te zmierzono w przeglądzie gwiazd w kierunku centrum Drogi Mlecznej. W centrum galaktyki znajduje się Messier 54, gęsta gromada starych gwiazd. Galaktyka Karłowata w Strzelcu to nie to samo co Galaktyka Karłowata Nieregularna w Strzelcu, czyli inna galaktyka, oddalona o około 3,5 miliona lat świetlnych.