50 kilometer!
W 2026 roku Hydra jest najdalszym z pięciu znanych księżyców krążących wokół Plutona. Nie jest kulista: to wydłużone, lodowe ciało o długości około 50 kilometrów, mierzonej wzdłuż najdłuższego boku. Wzdłuż dwóch pozostałych boków ma około 36 i 32 kilometrów.
Hydra jest zbyt mała, by jej własna grawitacja ukształtowała z niej kulę. Naukowcy opisują jej kształt za pomocą rozciągniętej kuli o trzech różnych szerokościach, nazywanej elipsoidą trójosiową. Najlepsze dopasowanie do zdjęć wykonanych przez sondę New Horizons należącą do NASA to około 50 × 36 × 32 kilometrów.
Kula o tej samej objętości miałaby około 37 kilometrów średnicy. Taki średni rozmiar podaje dla Hydry Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA.
Zanim w lipcu 2015 roku sonda New Horizons przeleciała obok Plutona, Hydra była na zdjęciach z teleskopów tylko punktem światła, a jej rozmiar trzeba było szacować na podstawie jasności. Szacunki NASA dla Nixa i Hydry wahały się od około 32 do 113 kilometrów. Pierwsza analiza zdjęć z przelotu, opublikowana w 2016 roku, dała wynik około 65 × 45 × 25 kilometrów, z niepewnością około 10 kilometrów. Przegląd wyników misji z 2018 roku podaje dopracowane wartości, których użyto w tym artykule.
Hydrę odkryli w czerwcu 2005 roku Hal Weaver i zespół astronomów, którzy korzystali z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a. Księżyc Plutona, Nix, odkryto w tym samym roku. Hydra nosi nazwę dziewięciogłowego węża, z którym walczył bohater Herkules w mitologii greckiej i rzymskiej.
Hydra krąży wokół punktu równowagi Plutona i jego największego księżyca, Charona, w odległości około 64 700 kilometrów, a jedno okrążenie zajmuje jej około 38 dni. Wiruje znacznie szybciej, niż krąży: jeden obrót wykonuje co 10,3 godziny. Jej oś obrotu jest mocno przechylona w porównaniu z osiami obrotu Plutona i Charona.
Powierzchnia Hydry składa się głównie z lodu wodnego i jest bardzo jasna. Albedo geometryczne Hydry, czyli miara tego, jak mocno powierzchnia odbija światło, wynosi około 0,83. Większość obiektów w pasie Kuipera, strefie lodowych ciał za Neptunem, ma albedo poniżej 0,2, zwykle około 0,1.
Kratery na Hydrze sugerują, że jej powierzchnia ma co najmniej 4 miliardy lat. Naukowcy uważają, że Hydra i pozostałe małe księżyce Plutona powstały z odłamków pozostałych po gigantycznym zderzeniu, w wyniku którego powstały także Pluton i Charon jako para.