2,377 kilomeetrit!
Pluton jest planetą karłowatą w Pasie Kuipera, strefie lodowych światów, które krążą wokół Słońca za Neptunem. Ma 2377 kilometrów średnicy, czyli około dwóch trzecich szerokości Księżyca Ziemi. Od odkrycia w 1930 roku do 2006 roku był uznawany za dziewiątą planetę.
Rozmiar Plutona trudno było zmierzyć z Ziemi. Astronomowie często określają wielkość odległego ciała, obserwując, jak przechodzi ono przed gwiazdą, a zjawisko to nazywa się zakryciem, ale cienka atmosfera Plutona ukrywa jego dokładną krawędź. W 2011 roku szacunki jego średnicy wciąż mieściły się w przedziale od 2300 do 2400 kilometrów.
Sonda New Horizons należąca do NASA rozstrzygnęła tę kwestię, przelatując obok Plutona 14 lipca 2015 roku. Zdjęcia z jej kamery, wykonane podczas zbliżania się, dały najpierw średnicę około 2370 kilometrów, większą niż wiele wcześniejszych szacunków. Późniejsza analiza zdjęć wykazała promień, czyli odległość od środka do powierzchni, wynoszący 1188,3 kilometra, plus minus 1,6 kilometra. Pluton ma więc około 2377 kilometrów średnicy i jest kulisty, bez mierzalnego spłaszczenia na biegunach.
Clyde Tombaugh odkrył Pluton 18 lutego 1930 roku za pomocą teleskopu w Obserwatorium Lowella we Flagstaff w stanie Arizona. Nazwę, od imienia rzymskiego boga podziemi, zasugerowała 11-letnia dziewczynka z Oksfordu w Anglii, Venetia Burney. Przez 76 lat Pluton był dziewiątą planetą.
Astronomowie odkryli później inne lodowe światy za Neptunem, w tym Eris, która na początku wydawała się większa od Plutona. W 2006 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna przyjęła w głosowaniu nową definicję. Według niej planeta karłowata to ciało, które okrąża Słońce, jest na tyle duże, by jego grawitacja nadała mu niemal kulisty kształt, ale nie oczyściło z innych obiektów obszaru wokół swojej orbity. Pluton zalicza się do planet karłowatych, ponieważ inne obiekty mogą przecinać jego drogę wokół Słońca.
Orbita Plutona to wydłużony owal, nachylony względem orbit planet. Jego odległość od Słońca waha się od 30 do 49,3 jednostki astronomicznej, przy czym jedna jednostka astronomiczna to średnia odległość Ziemi od Słońca, około 150 milionów kilometrów. Średnio Pluton jest oddalony od Słońca o 5,9 miliarda kilometrów, a jedno okrążenie trwa 248 lat. W latach 1979–1999 znajdował się bliżej Słońca niż Neptun.
Przy średniej odległości światło słoneczne dociera do Plutona w ciągu 5,5 godziny, a temperatura jego powierzchni może spadać do −240 °C. Jego najwyższe góry, wysokie na 2–3 kilometry, to ogromne bloki lodu wodnego. Jego najbardziej rzucające się w oczy równiny nie mają kraterów i wydają się zbudowane z zamarzniętego azotu.