1,800 kilometry!
Wielki Mur Chiński to ciąg murów, wież obserwacyjnych i fortów zbudowanych w północnych Chinach w ciągu około 2000 lat. UNESCO opisuje go jako biegnący od Shanhaiguan na wschodzie do Jiayuguan na zachodzie, dwóch miejsc oddalonych od siebie o około 1800 kilometrów w linii prostej. Ponieważ mur składa się z wielu oddzielnych odcinków, jego pełna długość jest znacznie większa. Pomiary prowadzone przez chiński rząd, których wyniki ogłoszono w 2012 roku, dały 21 196 kilometrów.
Wielki Mur to nie jeden mur, lecz wiele, zbudowanych przez różne dynastie, czyli rody panujące, wzdłuż dawnej północnej granicy Chin. Od 1987 roku mur znajduje się na Liście światowego dziedzictwa UNESCO. UNESCO opisuje go jako zaczynający się w Shanhaiguan w prowincji Hebei i kończący się w Jiayuguan w prowincji Gansu. Według współrzędnych na mapie, które UNESCO podaje dla tych dwóch miejsc, odległość między nimi w linii prostej wynosi około 1800 kilometrów.
Mierzony wzdłuż wszystkich odcinków mur jest znacznie dłuższy. Państwowa Administracja Dziedzictwa Kulturowego Chin prowadziła pomiary od 2007 roku i w 2012 roku ogłosiła, że jego odcinki mają łącznie 21 196,18 kilometra. Wstępny wynik opublikowany w 2009 roku wynosił 8850 kilometrów, a UNESCO podaje obecnie łącznie ponad 20 000 kilometrów. Przed tymi pomiarami szacunki długości opierały się głównie na źródłach historycznych.
W Chinach przez wieki przed zjednoczeniem kraju budowano mury chroniące przed najeźdźcami z północy. Około 220 roku p.n.e., za pierwszego cesarza, Qin Shi Huanga, odcinki wcześniejszych murów połączono w jeden system obronny. Kolejne dynastie odbudowywały i rozbudowywały ten system aż do dynastii Ming (1368–1644), kiedy według UNESCO Wielki Mur stał się największą budowlą wojskową na świecie.
Oprócz samych murów w skład Wielkiego Muru wchodzą wieże obserwacyjne, schrony, ścieżki dla koni, forty i przełęcze. Wczesne odcinki zbudowano głównie z ubijanej ziemi (gleby i kamieni mocno ubitych) i drewna. Późniejsi budowniczowie używali też cegły i ciosanego kamienia. W badaniu z 2012 roku naliczono 43 721 obiektów należących do muru, a jego autorzy donieśli, że tylko 8,2% pierwotnego muru zachowało się w stanie nienaruszonym.
Popularne twierdzenie głosi, że Wielki Mur widać z Księżyca, który jest oddalony o około 384 400 kilometrów, ale nie da się go stamtąd zobaczyć. Twierdzenie to pojawiło się w 1932 roku w komiksie Ripley's, a wciąż występuje w opisie tego miejsca w UNESCO. Nawet z niskiej orbity, która zaczyna się na wysokości około 160 kilometrów, mur trudno dostrzec. Jego kamień i glina mają kolor zbliżony do otaczającego terenu.
Z orbity mur widać tylko w pewnych warunkach, na przykład gdy nisko położone Słońce sprawia, że mur rzuca długie cienie. Pierwszy chiński astronauta, Yang Liwei, powiedział dziennikarzom po swoim locie w 2003 roku, że go nie widział. W 2004 roku Leroy Chiao sfotografował fragment muru z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej przez obiektyw o dużym powiększeniu, a eksperci NASA potwierdzili później, że zdjęcie wydaje się przedstawiać mur.