28,000,000 kilometri!
Alnitak to najbardziej wschodnia z trzech jasnych gwiazd w Pasie Oriona i składa się z trzech gwiazd. Największa z nich, gorący nadolbrzym zwany Alnitak Aa, ma około 28 milionów kilometrów średnicy, czyli około 20 razy więcej niż średnica Słońca. Niepewność tej wartości wynosi około jednej szóstej, głównie dlatego, że odległość Alnitaka nie jest dokładnie znana.
Alnitak, nazywany też Zeta Orionis, jest tak daleko, że Alnitak Aa wydaje się mieć szerokość zaledwie około 0,48 tysięcznej części sekundy kątowej, przy czym sekunda kątowa to 1/3600 stopnia. To pozorna szerokość ludzkiego włosa widzianego z odległości około 43 kilometrów. Tę wartość zmierzono w 1974 roku interferometrem, czyli przyrządem, który łączy światło zebrane w oddzielnych punktach, by dostrzec bardzo drobne szczegóły.
Zamiana tego kąta na rzeczywistą szerokość wymaga znajomości odległości, a oszacowania się różnią. Badanie z 2013 roku śledziło Alnitak Aa i jego bliskiego towarzysza przez pełną orbitę, co wskazało odległość około 960 lat świetlnych. Jasność trzeciej gwiazdy sugerowała, że odległość wynosi około 1260 lat świetlnych, a więc jest bliższa wartości około 1300 lat świetlnych, którą zwykle przyjmuje się dla obszarów gwiazdotwórczych w gwiazdozbiorze Oriona. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów.
W badaniu przyjęto większą odległość, co daje Alnitakowi Aa promień 20 razy większy niż promień Słońca, plus minus 3,2. Badanie z 2008 roku, które zakładało odległość około 1350 lat świetlnych, dało promień 25 razy większy niż promień Słońca, co oznaczałoby, że gwiazda ma około 35 milionów kilometrów średnicy. Przy bliższej odległości, opartej na orbicie, ta sama pozorna szerokość dałaby tylko około 15 razy większy promień niż promień Słońca.
Bliski towarzysz Alnitaka Aa, Alnitak Ab, został odkryty w 2000 roku za pomocą interferometru Navy Precision Optical Interferometer. Obie gwiazdy okrążają się nawzajem co 7,4 roku i są zbyt daleko od siebie, by gaz mógł kiedykolwiek przepłynąć z jednej na drugą. Alnitak Ab jest około siedmiokrotnie szerszy niż Słońce. Trzecia gwiazda, Alnitak B, znajduje się na niebie o 2,4 sekundy kątowej od nich.
Temperatura powierzchni Alnitaka Aa wynosi około 29 500 kelwinów, czyli jest około pięciokrotnie wyższa niż temperatura powierzchni Słońca. Skala Kelvina mierzy temperaturę w górę od zera bezwzględnego, najniższej możliwej temperatury. Alnitak Aa jest najjaśniejszą gwiazdą na niebie swojego typu, zwanego typem O.
Z gwiazdy ulatuje też silny wiatr gazu. Badanie z 2008 roku oszacowało, że co roku traci ona około dwóch milionowych masy Słońca, czyli około dwóch trzecich masy Ziemi. Gwiazda jest też młoda: szacunki jej wieku mieszczą się w przedziale od około 3,6 miliona do 7 milionów lat, w porównaniu z 4,6 miliarda lat Słońca.
Alnitak należy do luźnej grupy gorących, masywnych gwiazd, której część skupia się wokół Pasa Oriona. Niewielki kawałek na południe od Alnitaka na niebie leży Mgławica Koński Łeb, ciemny obłok o kształcie końskiej głowy, oddalony o około 1375 lat świetlnych. Koński Łeb jest najbliższym Ziemi wielkim obszarem gwiazdotwórczym i wchodzi w skład rozległego obłoku molekularnego Oriona.