How big is Ceres?

Ceres jest największym obiektem w pasie planetoid między Marsem a Jowiszem i ma średnio około 940 kilometrów średnicy. Jest też planetą karłowatą, i to jedyną w wewnętrznej części Układu Słonecznego. Okrąża Słońce około 2,8 raza dalej niż Ziemia, a jedno okrążenie zajmuje jej 4,6 roku.

Rozmiar

Sonda Dawn należąca do NASA badała Ceres z orbity w latach 2015–2018 i zmapowała jej kształt. Ceres nie jest idealną kulą. Na równiku ma około 964 kilometrów średnicy, ale od bieguna do bieguna tylko 892 kilometry, więc jest lekko spłaszczona. Kula o tej samej objętości miałaby 939 kilometrów średnicy i właśnie ta wartość jest podawana jako średnica Ceres.

Niektóre strony NASA podają promień 476 kilometrów, co daje średnicę 952 kilometry. Jest to wartość zbliżona do 950 kilometrów podanych powyżej. Wartość 939 kilometrów, pochodząca z badania kształtu Ceres z 2016 roku, jest dokładna co do ułamka kilometra i stanowi lepszy pomiar.

Porównania rozmiarów

Gdyby Ziemię zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, Księżyc miałby mniej więcej rozmiar piłki tenisowej, a Ceres byłaby koralikiem o średnicy około 18 milimetrów.
Księżyc jest około 3,7 raza szerszy niż Ceres, a Ziemia około 14 razy szersza.
Ceres jest około dwukrotnie szersza, niż długi jest Wielki Kanion. Kanion ciągnie się na 446 kilometrów wzdłuż rzeki Kolorado.
Pluton, najlepiej znana planeta karłowata, jest około 2,5 raza szerszy niż Ceres.

Od planety przez planetoidę do planety karłowatej

Włoski astronom Giuseppe Piazzi odkrył Ceres 1 stycznia 1801 roku. Był to pierwszy obiekt znaleziony w głównym pasie planetoid. Początkowo nazywano ją planetą, ale gdy w tym samym rejonie odkryto znacznie więcej ciał, przeklasyfikowano ją na planetoidę.

W 2006 roku Ceres uznano za planetę karłowatą, razem z Plutonem i Eris. Zgodnie z zasadami Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU) planeta karłowata okrąża Słońce i ma dość masy, by własna grawitacja nadała jej niemal kulisty kształt. Planeta karłowata, w przeciwieństwie do planety, nie oczyściła otoczenia swojej orbity z innych obiektów, a wiele planetoid zbliża się do toru Ceres. W 2026 roku IAU uznaje pięć planet karłowatych: Ceres, Pluton, Eris, Haumea i Makemake.

Ceres skupia dużą część masy pasa planetoid. Szacunki NASA mieszczą się w przedziale od około jednej czwartej do ponad jednej trzeciej całkowitej masy pasa. Mimo to Pluton jest 14 razy masywniejszy niż Ceres.

Co odkryła sonda Dawn

Jeszcze przed przybyciem sondy Dawn niska gęstość Ceres pokazywała, że około 25% jej masy to lód. Dzięki temu Ceres jest po Ziemi najbogatszym w wodę ciałem w wewnętrznej części Układu Słonecznego, jeśli liczyć łączną ilość wody. Sonda Dawn dotarła do Ceres w marcu 2015 roku, a Ceres stała się pierwszą planetą karłowatą odwiedzoną przez sondę kosmiczną. Zdjęcia wykonane przez sondę pokazały, że jasne plamy na Ceres, z których najjaśniejsze znajdują się w kraterze Occator, to złoża węglanów i innych soli.

Pomiary grawitacji Ceres pokazują, że ku środkowi staje się ona gęstsza. Na wczesnym etapie jej historii skała opadła do wnętrza, a nad skałą utworzyła się skorupa bogata w wodę. Sonda Dawn znalazła też oznaki niedawnej, a być może wciąż trwającej aktywności na powierzchni. Sole mogą pomagać napędzać tę aktywność, ponieważ obniżają temperaturę zamarzania wody i dzięki temu część jej pozostaje ciekła.