270 metry!
Titanic był brytyjskim statkiem pasażerskim, który zatonął na północnym Atlantyku w czasie swojego pierwszego rejsu, w kwietniu 1912 roku. Miał około 269 metrów długości od dziobu do rufy. Gdy w 1911 roku został zwodowany, był największym obiektem, jaki kiedykolwiek poruszał się po wodzie.
Royal Museums Greenwich, instytucja prowadząca brytyjskie Narodowe Muzeum Morskie, podaje, że całkowita długość statku wynosiła 269,1 metra. Raport Senatu USA o katastrofie, sporządzony w 1912 roku, podaje długość 269,0 metra. Statek miał 28,2 metra szerokości, więc był około dziewięciu i pół raza dłuższy niż szeroki. Miał 10 pokładów.
W oficjalnych dokumentach pojawia się jeszcze druga, krótsza długość. Gdy Titanic został zarejestrowany jako statek brytyjski w Liverpoolu, wpisano jego długość jako 259,8 metra. Ta długość rejestrowa to inny pomiar niż długość całkowita, a eksplorator pokazuje długość całkowitą.
Stocznia Harland and Wolff zbudowała Titanica w Belfaście dla linii White Star Line, aby przewozić pasażerów między Southampton w Anglii a Nowym Jorkiem. Statek zwodowano 31 maja 1911 roku, a ukończono 31 marca 1912 roku. Jego bliźniaczy statek, Olympic, zwodowano w 1910 roku. Raport Senatu USA opisał Titanica jako kopię statku Olympic, nie licząc pomieszczeń dla pasażerów.
Statek miał miejsca dla 2435 pasażerów w trzech klasach oraz załogę liczącą 885 osób. Litery RMS w jego pełnej nazwie oznaczają Royal Mail Ship, czyli królewski statek pocztowy, ponieważ przewoził także pocztę. W pierwszej klasie były korty do squasha, łaźnia turecka, sala gimnastyczna i basen.
Titanic wypłynął z Southampton 10 kwietnia 1912 roku. 14 kwietnia o 23:40 uderzył w górę lodową. Brytyjskie dochodzenie ustaliło, że lód uszkodził prawą burtę kadłuba na wysokości około 3 metrów nad poziomem stępki. Uszkodzenie ciągnęło się na długości około 91 metrów, czyli mniej więcej jednej trzeciej długości statku.
Kadłub podzielono na 16 przedziałów wodoszczelnych, a statek zaprojektowano tak, aby utrzymywał się na wodzie, gdy zalane są dowolne dwa sąsiadujące przedziały. Góra lodowa uszkodziła sześć z nich: forpik na dziobie, trzy ładownie i dwie kotłownie. Titanic zatonął 15 kwietnia o 2:20.
Na pokładzie było 2201 osób, ale 20 szalup ratunkowych mogło pomieścić tylko 1178, czyli około połowy z nich. Dochodzenie naliczyło 711 osób, które przeżyły, i 1490 osób, które zginęły. Ustaliło, że zderzenie zostało „spowodowane nadmierną prędkością, z jaką prowadzono statek”. Wspólna francusko-amerykańska wyprawa odnalazła wrak 1 września 1985 roku, około 4 kilometrów pod powierzchnią.