How big is Zapora Hoovera?

Zapora Hoovera to betonowa zapora na rzece Kolorado w kanionie Black Canyon, na granicy stanów Arizona i Nevada, na południowy wschód od Las Vegas. Ma około 221 metrów wysokości, mierzonej od skały, na której stoi, do drogi biegnącej po jej szczycie. Zbudowana w latach 1931–1936, spiętrza wodę jeziora Mead, a jej elektrownia wytwarza energię elektryczną dla trzech stanów.

Rozmiar

Amerykańska agencja federalna US Bureau of Reclamation, która zbudowała zaporę i nią zarządza, podaje jej wysokość jako 221 metrów. Wysokość tę mierzy się od skały fundamentowej do jezdni na koronie, czyli na szczycie zapory. Wieże i ozdoby na koronie wznoszą się jeszcze o 12 metrów wyżej. Część tej wysokości jest niewidoczna: aby dotrzeć do litej skały, kopano aż do głębokości 42 metrów poniżej niskiego poziomu wody w rzece.

Korona zapory ma 379 metrów długości i 14 metrów grubości. U podstawy zapora ma 201 metrów grubości, czyli jest prawie 15 razy grubsza niż u szczytu. Jest to zapora łukowo-grawitacyjna: wodę zatrzymuje częściowo dzięki swojemu ogromnemu ciężarowi, a częściowo dzięki zakrzywionemu, łukowemu kształtowi. Waży około 6 milionów ton.

Porównania rozmiarów

Zapora jest o około 29 metrów wyższa niż Gateway Arch, łuk w St. Louis o wysokości 192 metrów.
Ma mniej więcej dwie trzecie wysokości Wieży Eiffla, która ma 330 metrów wysokości.
Wysokość zapory jest niemal dokładnie równa długości dwóch boisk do futbolu amerykańskiego, a jej korona ma długość około trzech i pół boiska.
Titanic miał 269 metrów długości. Gdyby postawić go pionowo obok zapory, sięgałby około 48 metrów ponad jej koronę.

Jak zbudowano zaporę

Zaporę zbudowano z około 215 betonowych bloków, ułożonych w kolumny. Bloki miały kształt kwadratów o boku od około 18 metrów od strony zbiornika do około 7,6 metra od strony rzeki poniżej zapory. Beton wydziela ciepło podczas wiązania. Inżynierowie agencji obliczyli, że zapora wylana w jednym kawałku stygłaby 125 lat i pękałaby podczas stygnięcia. Zamiast tego w blokach ułożono ponad 937 kilometrów stalowych rur i przepompowywano przez nie lodowatą wodę.

Pierwszy beton wylano 6 czerwca 1933 roku, a ostatni 29 maja 1935 roku. Łącznie przy budowie pracowało 21 000 mężczyzn, z czego nawet 5218 jednego dnia w czerwcu 1934 roku. Po ukończeniu Zapora Hoovera była najwyższą zaporą na świecie. Bureau of Reclamation nazywa ją też pierwszą budowlą wzniesioną przez ludzi, która zawiera większą masę materiału murowego niż Wielka Piramida w Gizie.

Do czego służy zapora

Zapora spiętrza wodę jeziora Mead. Gdy jest pełne, jezioro sięga około 177 kilometrów w górę rzeki Kolorado w stronę Wielkiego Kanionu i mieści około 36 kilometrów sześciennych wody. To tyle, by zmagazynować cały średni przepływ rzeki z dwóch lat.

Woda z jeziora napędza 17 głównych turbin w elektrowni u podstawy zapory. Elektrownia wytwarza rocznie około 4 miliardów kilowatogodzin energii elektrycznej dla Nevady, Arizony i Kalifornii, co wystarcza dla 1,3 miliona osób. Kilowatogodzina to energia dostarczona przez moc 1000 watów w ciągu jednej godziny.