13 petametry!
Mgławica Zgniłe Jajo, oddalona o około 5000 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Rufy, to obłok gazu i pyłu odrzucany przez umierającą gwiazdę. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów. Mgławica jest długa i wąska: od końca do końca mierzy około 1,4 roku świetlnego, czyli 13 bilionów kilometrów. Nazywa się ją też Mgławicą Tykwa, a astronomowie znają ją pod oznaczeniem OH 231.8+4.2.
Mgławica ma dwa płaty gazu, które odpływają od jej gwiazdy w przeciwnych kierunkach. Obserwacje radiowe tego strumienia gazu pokazują, że ma on około 57 sekund łuku długości i co najwyżej 6 sekund łuku szerokości, przy czym sekunda łuku to 1/3600 stopnia. W odległości mgławicy daje to około 1,4 roku świetlnego długości i 0,15 roku świetlnego szerokości. Badanie w podczerwieni daje podobny rozmiar: 60 na 10 sekund łuku.
W badaniu z 2025 roku zmierzono odległość za pomocą radioteleskopów. Śledzono w nim drobne zmiany położenia jasnych źródeł radiowych w pobliżu gwiazdy, gdy Ziemia krążyła wokół Słońca. Wynik, około 5000 lat świetlnych, jest obarczony niepewnością około 5%.
Płaty są nachylone o około 35 stopni względem płaszczyzny nieba, dlatego ich rzeczywista długość wynosi około 1,7 roku świetlnego. Słabe halo starszego gazu wokół środka mgławicy ma około 1 roku świetlnego średnicy.
Mgławica pokazuje, jak umiera gwiazda podobna do Słońca. Gwiazda mgławicy, QX Puppis, jest pulsującym czerwonym olbrzymem i ma mniejszą gwiazdę towarzyszącą. Mgławica przechodzi od etapu czerwonego olbrzyma do etapu mgławicy planetarnej, czyli świecącej powłoki gazu, którą taka gwiazda zostawia po sobie, odrzucając zewnętrzne warstwy.
Ten etap mija szybko, dlatego astronomowie rzadko trafiają na gwiazdę w tej fazie. Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) przewiduje, że w ciągu najbliższego tysiąca lat Mgławica Zgniłe Jajo stanie się w pełni ukształtowaną mgławicą planetarną. Kształt jej szybkiego strumienia gazu powstał około 800 lat temu, podczas zdarzenia, które trwało krócej niż 150 lat. Halo jest starsze: pochodzi z łagodniejszego wiatru gwiazdowego, który zaczął wiać co najmniej 11 000 lat temu.
Mgławica zawiera dużo siarki, pierwiastka, który po połączeniu z innymi pierwiastkami przypomina zapachem zgniłe jaja. W jej gazie są cząsteczki zawierające siarkę, takie jak tlenek siarki, dwutlenek siarki i siarkowodór. W badaniu z 2018 roku stwierdzono, że otoczka gazowa mgławicy ma najbogatszą ze znanych chemię wokół gwiazd bogatych w tlen na tym etapie życia.
Na niebie mgławica leży w tym samym kierunku co gromada gwiazd Messier 46. W badaniu z 2025 roku stwierdzono, że oba obiekty leżą mniej więcej w tej samej odległości, ale poruszają się w przestrzeni z prędkościami różniącymi się o 15 kilometrów na sekundę. Badanie doprowadziło do wniosku, że mgławica rzeczywiście należy do gromady. Sugeruje ono, że różnica prędkości może wynikać z połączenia się w przeszłości dwóch gwiazd.