25 metre!
Dąb to drzewo lub krzew z rodzaju Quercus. Szacuje się, że rodzaj ten obejmuje 430 blisko spokrewnionych gatunków, z których większość występuje na półkuli północnej. Większość dębów to duże drzewa o wysokości 20–30 metrów, mierzonej od ziemi do czubka korony.
Rozmiar drzewa podaje się zwykle jako jego wysokość. Wysokość dębu zależy od gatunku i od miejsca, w którym rośnie, a niektóre gatunki to niskie krzewy. W Europie organizacja Woodland Trust podaje dla dębu szypułkowego 20–40 metrów. We wschodniej Ameryce Północnej Służba Leśna Stanów Zjednoczonych opisuje dąb biały jako drzewo, które często ma 24–30 metrów wysokości i pień o średnicy 91–122 centymetrów na wysokości piersi.
Miejsce, w którym rośnie dąb, zmienia nie tylko jego wysokość, lecz także kształt. Dąb biały rosnący na otwartej przestrzeni ma krótki, krępy pień i szeroką, rozłożystą koronę. W lesie wyrasta mu wysoki, prosty pień i zwarta korona. Opracowanie Służby Leśnej z 1990 roku poświęcone dębowi białemu donosi o pojedynczych drzewach wysokich nawet na 46 metrów, o pniach o średnicy nawet 244 centymetrów i o wieku nawet 600 lat.
Owocem dębu jest żołądź, orzech osadzony w małej miseczce. Dęby białe zwykle wydają żołędzie w wieku od 50 do 200 lat, choć drzewa rosnące na otwartej przestrzeni mogą zacząć już w wieku 20 lat. Dobre urodzaje zdarzają się tylko co 4–10 lat. W jednym obfitym roku pojedynczy 69-letni dąb biały w stanie Wirginia, wysoki na 21 metrów, wydał ponad 23 000 żołędzi.
Większość żołędzi nigdy nie kiełkuje, ponieważ zjadają je zwierzęta, takie jak sójki, myszy i wiewiórki. U dębów białych czasem tylko 18% żołędzi z całego plonu jest zdrowych, a reszta zostaje uszkodzona lub zniszczona przez zwierzęta i owady. Żołędzie dębu białego, które przetrwają, kiełkują wkrótce po opadnięciu, we wrześniu lub w październiku.
Według Woodland Trust w Zjednoczonym Królestwie dęby są środowiskiem życia dla ponad 2300 innych gatunków, więcej niż jakiekolwiek inne rodzime drzewo. W lasach dębowych żyją setki rodzajów owadów, ptaki gniazdują w otworach i szczelinach w korze, a nietoperze zasiedlają stare dziuple wykute przez dzięcioły.
Ludzie od tysięcy lat cenią drewno dębowe i używają go do budowy, na podłogi, na beczki do wina i jako opał. Dęby rosną powoli: dąb szypułkowy może potrzebować do 150 lat, zanim nadaje się do użycia w budownictwie. Garbnik z kory dębu służy do garbowania skór co najmniej od czasów rzymskich.
Wiele dębów jest teraz zagrożonych. W ocenie światowych gatunków dębów z 2020 roku oszacowano, że 31% gatunków jest zagrożonych wyginięciem. Najwięcej gatunków dębów stwierdzono w Meksyku (164), dalej w Chinach (117) i w Stanach Zjednoczonych (91).