450 엑사미터!
NGC 3310 to galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, w odległości mniej więcej od 40 do 60 milionów lat świetlnych od Ziemi. Jej jasny dysk ma około 40 000–50 000 lat świetlnych szerokości. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, wynosi około 9,46 biliona kilometrów. NGC 3310 to galaktyka z rozbłyskiem gwiazdotwórczym (ang. starburst), czyli taka, która tworzy nowe gwiazdy znacznie szybciej niż większość galaktyk.
Galaktyka nie ma ostrej krawędzi, więc jej szerokość zależy od tego, jak słabą poświatę wlicza się do pomiaru. Standardowy katalog jasnych galaktyk podaje dla dysku NGC 3310 szerokość 3,1 minuty kątowej na niebie. Minuta kątowa to jedna sześćdziesiąta stopnia.
Przeliczenie tego kąta na szerokość wymaga znajomości odległości, a odległość NGC 3310 nie jest dokładnie znana. Opublikowane wartości mieszczą się w przedziale od około 43 do 59 milionów lat świetlnych. Przy takich odległościach 3,1 minuty kątowej odpowiada około 39 000–53 000 lat świetlnych. NASA podaje okrągłą wartość około 50 000 lat świetlnych.
Poza dyskiem leżą słabo świecące strumienie gwiazd, szczątki po zderzeniu. Najdalsze z nich znajdują się około 50 000 lat świetlnych od środka galaktyki.
Większość galaktyk tworzy nowe gwiazdy powoli, ale galaktyka z rozbłyskiem gwiazdotwórczym robi to w bardzo szybkim tempie. NGC 3310 zamienia gaz w nowe gwiazdy w tempie około 8,5 masy Słońca rocznie. Droga Mleczna, która jest około dwa razy szersza niż NGC 3310, tworzy gwiazdy w tempie mniej więcej dwóch mas Słońca rocznie.
Zdjęcia z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a pokazują kilkaset gromad gwiazd wzdłuż ramion spiralnych. Każda z nich utworzyła do około miliona gwiazd w czasie krótszym niż 100 000 lat. Wiek gromad mieści się w przedziale od około miliona do ponad 100 milionów lat. To sugeruje, że rozbłysk powstawania gwiazd rozpoczął się ponad 100 milionów lat temu i od tamtej pory trwa.
NGC 3310 nosi ślady niedawnego zderzenia. Słaby łuk gwiazd po jej zachodniej stronie, nazywany „łukiem” (ang. bow), wygina się w odległości około 20 000 lat świetlnych od środka. Łańcuch jasnych skupisk młodych gwiazd, nazywany „strzałą” (ang. arrow), ciągnie się w odległości od około 13 000 do 29 000 lat świetlnych od środka. Z galaktyki wychodzą dwa długie ogony gazu wodorowego, jeden w stronę północnego zachodu, drugi na południe.
Badanie gazu wodorowego z 2001 roku doprowadziło do wniosku, że te struktury wskazują na niedawne połączenie się dwóch galaktyk bogatych w gaz. Badanie słabych strumieni gwiazd z 2006 roku wykazało oznaki, że kilka małych galaktyk zostało pochłoniętych. NASA opisuje prawdopodobną przyczynę rozbłysku gwiazdotwórczego jako zderzenie z mniejszą galaktyką około 100 milionów lat temu.