10 mikrometry!
Kropelka mgiełki to jedna z drobnych kropelek wody, które unoszą się w powietrzu jako mgiełka. Większość z nich ma od około 4 do 20 mikrometrów średnicy, a typowa kropelka ma około 10 mikrometrów, czyli setną część milimetra. Mikrometr to tysięczna część milimetra.
Mgiełka i mgła składają się z tego samego: kropelek wody tak małych, że zamiast opadać, utrzymują się zawieszone w powietrzu. Światowa Organizacja Meteorologiczna (WMO) rozróżnia je według tego, jak daleko widzi obserwator. W mgle widzialność przy gruncie jest mniejsza niż 1 kilometr, a w mgiełce wynosi 1 kilometr lub więcej. W praktyce mgiełka to lekka mgła.
Naukowcy mierzą kropelki przyrządami, które je zliczają i sortują według rozmiaru. W 1992 roku, w badaniu dla NASA i amerykańskiej Federalnej Administracji Lotnictwa, samolot zniżał się przez mgły w pięciu miejscach w Stanach Zjednoczonych. Przy ziemi najczęstsze kropelki miały 4–8 mikrometrów średnicy, a wyżej 12–20 mikrometrów.
W badaniu z 2022 roku, obejmującym 42 mgły w pobliżu Paryża, stwierdzono, że kropelki najczęściej miały około 11 mikrometrów średnicy. W niektórych mgłach występowała też druga grupa większych kropelek, o średnicy około 22 mikrometrów.
Według WMO mgiełka zwykle tworzy cienki, szarawy welon, a mgła białawą zasłonę nad krajobrazem. Gdy przez mgłę przebija światło, pojedyncze kropelki, unoszące się w wirach, często widać gołym okiem.
Mżawka jest inna, ponieważ opada. To opad złożony z bardzo drobnych kropli, blisko siebie, spadających z niskiej warstwy chmur. Jej krople mają zwykle mniej niż 0,5 milimetra średnicy. Krople zdają się niemal unosić w powietrzu, więc nawet niewielkie ruchy powietrza widać po nich.
Mgiełka powstaje, gdy wilgotne powietrze ochładza się do nasycenia, czyli do chwili, gdy zawiera tyle pary wodnej, ile może. Mgła radiacyjna powstaje, gdy grunt traci ciepło, zwykle w nocy, i wychładza przylegającą do niego warstwę powietrza. Mgła adwekcyjna powstaje, gdy ciepłe, wilgotne powietrze przesuwa się nad chłodniejszą powierzchnią, na przykład nad zimnym morzem.
Każda kropelka zaczyna się na maleńkiej cząstce unoszącej się w powietrzu, zwanej cząstką aerozolu, gdy para wodna skrapla się na niej. W jednej z mgieł w pobliżu Paryża najczęstsze cząstki aerozolu miały około 0,4 mikrometra średnicy, a najczęstsze kropelki około 11 mikrometrów. Kropelki mogą też rosnąć, zderzając się ze sobą i łącząc się.