How big is Maraapunisaurus fragillimus?

Maraapunisaurus fragillimus, zauropod, czyli jeden z gigantycznych długoszyich dinozaurów, żył w późnej jurze na terenie dzisiejszego stanu Kolorado w USA. Znany jest z pojedynczego fragmentu kręgosłupa, który następnie zaginął, dlatego jego rozmiar jest oszacowaniem. Badanie z 2018 roku szacuje jego długość na około 30 metrów, od głowy do ogona.

Rozmiar

Skamielina była częścią jednego kręgu, czyli jednej z kości tworzących kręgosłup. Znaleziony fragment to głównie wyrostek kolczysty, czyli płat kości sterczący ku górze z wierzchu kręgu. Fragment ten miał 1,5 metra wysokości. W 1878 roku paleontolog Edward D. Cope opisał skamielinę i oszacował, że kompletny kręg miał co najmniej 1,8 metra wysokości.

Bez innych kości długość zwierzęcia można oszacować jedynie przez przeskalowanie krewnego znanego z bardziej kompletnego szkieletu. W 2018 roku paleontolog Kenneth Carpenter ponownie przeanalizował rysunek i opis Cope'a. Doszedł do wniosku, że kość pochodziła od rebbachizaurowatego, czyli przedstawiciela grupy zauropodów, w której skład wchodzi Limaysaurus.

Po odtworzeniu na wzór innych rebbachizaurowatych kompletny kręg miałby 2,4 metra wysokości. Po przeskalowaniu na podstawie Limaysaurus całe zwierzę miałoby 30,3 metra długości i 7,95 metra wysokości w biodrach. Większe zauropody mają szyje dłuższe w stosunku do rozmiarów ciała, a po uwzględnieniu tego zwierzę mogło osiągnąć 32 metry.

Porównania rozmiarów

Był mniej więcej tak długi jak duży płetwal błękitny o długości 30 metrów.
Znaleziony fragment kości był prawie tak wysoki jak osoba o wzroście 1,7 metra. Kompletny kręg miałby wysokość około 1,4 raza większą niż wzrost tej osoby.
Na wysokości bioder był prawie pięć razy wyższy niż ta osoba.
Samolot pasażerski Boeing 747-8 o długości 76,25 metra jest mniej więcej dwa i pół raza dłuższy niż Maraapunisaurus.
Mniej więcej trzy i dwie trzecie Maraapunisaurus ułożone jeden za drugim zajęłyby długość boiska do futbolu amerykańskiego, które wraz z polami punktowymi ma 110 metrów.

Zaginiona skamielina

Nauczyciel szkolny o nazwisku Oramel Lucas znalazł kość w Garden Park, na północ od Cañon City w stanie Kolorado, w skałach formacji Morrison. Skały te pochodzą z późnej jury, która trwała od około 163,5 do 145 milionów lat temu. W 1878 roku Lucas wysłał kość Cope'owi do Filadelfii, a Cope nadał jej w tym samym roku nazwę Amphicoelias fragillimus, dołączając rysunek i pomiary. Cope zwrócił uwagę, jak krucha była kość i ile staranności wymagało jej zachowanie.

Kość była jednym z kilku okazów, których brakowało, gdy Amerykańskie Muzeum Historii Naturalnej przejęło po śmierci Cope'a jego kolekcję, i nigdy nie odnaleziono tej kości. Carpenter uważa, że najprawdopodobniej kość się rozkruszyła i została wyrzucona, być może po brutalnym obchodzeniu się ze skrzynią, w której leżała. Wszystko, co o niej wiadomo, pochodzi z krótkiego opublikowanego opisu Cope'a.

Dlaczego oszacowanie się zmniejszyło

Od 1921 roku kość uznawano za pochodzącą od diplodokowatego, krewnego Diplodocus. Po przeskalowaniu na tej podstawie dawała ogromne szacunki: 40–60 metrów w 1994 roku i 58 metrów w 2006 roku, według samego Carpentera. Cope założył, że kość udowa była dwa razy dłuższa, niż wysoki był kręg. U Limaysaurus kręg grzbietowy ma wysokość równą 83% długości kości udowej, co zmniejsza kość udową do około 2,9 metra, a wraz z nią całe zwierzę.

Carpenter zauważył też na wyrostku kolczystym karbowany grzebień kostny, czyli cechę wyróżniającą rebbachizaurowate. Ponieważ kość nie pasowała już do rodzaju Amphicoelias, nadał jej nową nazwę, Maraapunisaurus, od słowa południowych Ute oznaczającego „ogromny”. Garden Park było ziemią ludu Ute, zanim w połowie XIX wieku osadnicy wysiedlili stamtąd Ute. Jeśli Carpenter ma rację, w czasie jego badania był to zarówno najstarszy znany rebbachizaurowaty, jak i pierwszy znaleziony w Ameryce Północnej.