2.1 kilometry!
Cruithne to asteroida o średnicy około 2,1 kilometra, która porusza się wokół Słońca po orbicie powiązanej z orbitą Ziemi. Ta wartość pochodzi z pomiarów w podczerwieni, wykonanych w 2010 roku przez kosmiczny teleskop NASA. Wcześniejsze oszacowanie, oparte wyłącznie na tym, jak jasna wydaje się ta asteroida, wskazywało około 5 kilometrów.
Rozmiar Cruithne ustala się na podstawie światła słonecznego, które odbija ta asteroida, i ciepła, które oddaje. W 1997 roku zespół, który odkrył jej niezwykłą orbitę, oszacował na podstawie jasności, że Cruithne ma około 5 kilometrów średnicy. Ta metoda zależy od założenia, jaką część światła słonecznego odbija powierzchnia. Błędne założenie może dać rozmiar, który bardzo odbiega od prawdziwego.
W 2010 roku kosmiczny teleskop NASA WISE zmierzył światło podczerwone, czyli ciepło, docierające od Cruithne. To ciepło zależy głównie od rozmiaru asteroidy, a tylko w niewielkim stopniu od tego, jak ciemna jest jej powierzchnia. Z pomiarów wynika średnica efektywna, czyli szerokość kuli, która do nich pasuje, wynosząca około 2,1 kilometra. Pokazują też, że powierzchnia Cruithne bardzo dobrze odbija światło, a przy takiej zdolności odbijania metoda oparta na jasności daje te same 2,1 kilometra.
Cruithne wykonuje jeden obrót mniej więcej co 27 godzin. Podczas obrotu jej jasność silnie rośnie i maleje.
Cruithne okrąża Słońce raz na 364 dni, czyli niemal dokładnie tyle, ile trwa ziemski rok. Jej orbita jest wydłużonym owalem, nachylonym do orbity Ziemi pod kątem około 20 stopni. Jej odległość od Słońca waha się od 0,48 do 1,51 jednostki astronomicznej. Jednostka astronomiczna to średnia odległość Ziemi od Słońca, około 150 milionów kilometrów.
Widziana z Ziemi, Cruithne co roku zatacza pętlę w kształcie fasoli, a ta pętla powoli przesuwa się wzdłuż orbity Ziemi. Gdy asteroida zbliża się do Ziemi, ziemska grawitacja nieznacznie zmienia jej orbitę i asteroida zaczyna dryfować z powrotem w przeciwną stronę. Astronomowie nazywają to orbitą podkowiastą. Ostatnia zmiana kierunku nastąpiła około 1900 roku, a następnej oczekuje się około 2285 roku.
Cruithne nie jest księżycem Ziemi, ponieważ okrąża Słońce, a nie Ziemię. Nigdy też nie zbliża się do niej bardzo blisko. Przy największych zbliżeniach, które zdarzają się tylko mniej więcej raz na 385 lat, mija Ziemię w odległości około 0,1 jednostki astronomicznej, czyli około 40 razy większej niż odległość do Księżyca.
J. D. Waldron odkrył Cruithne 10 października 1986 roku w Obserwatorium Siding Spring w Australii. Trzy lata wcześniej obserwowano ją w Chile, ale nie śledzono jej wystarczająco długo, by wyznaczyć orbitę. Jej podkowiastą trajektorię rozpoznano dopiero w 1997 roku, gdy Paul Wiegert, Kimmo Innanen i Seppo Mikkola zasymulowali jej ruch na komputerach.
Jej pełna nazwa to 3753 Cruithne, a 3753 to jej numer w katalogu znanych asteroid. Cruithne to najczęstsza irlandzka nazwa Piktów, jednego ze starożytnych ludów Szkocji. W legendach Piktów Cruithne był też ich przodkiem, a jego siedmiu synów dało swoje imiona siedmiu częściom królestwa Piktów.