1 meter!
De Gippsland-reuzenregenworm, Megascolides australis, is een van de grootste bekende regenwormen. Volwassen wormen zijn gemiddeld ongeveer 1 meter lang, en de langste die anno 2026 is gevonden, mat ongeveer 2 meter. De worm leeft alleen in een klein gebied in Zuid- en West-Gippsland, in de Australische staat Victoria.
Een regenworm heeft geen vaste lengte. Zijn lichaam rekt uit en trekt samen als een accordeon, en afhankelijk van of een worm gestrekt of ontspannen is, kan de lengte gerust verdubbelen. Daarom beschouwen wetenschappers gewicht als een betrouwbaardere maat voor de grootte. Volwassen wormen wegen gemiddeld ongeveer 200 gram, en de zwaarste die is gevonden, woog tot 400 gram.
Sommige berichten beschrijven Gippsland-reuzenregenwormen van meer dan 3 meter lang. Beverley Van Praagh, een wetenschapper die de worm al 30 jaar bestudeert, vindt die berichten overdreven. Ze komen mogelijk van wormen die werden gemeten terwijl ze gestrekt waren.
Landmeters voor een spoorweg vonden in de jaren 1870 het eerste bekende exemplaar en hielden het eerst voor een slang. Frederick McCoy, directeur van het National Museum of Victoria, beschreef de worm in 1878 als een nieuwe soort regenworm.
De worm komt voor in een gebied van ongeveer 400 vierkante kilometer, en daarbinnen alleen op verspreide plekken met vochtige kleigrond. Kolonies worden vooral gevonden langs de oevers van beken en op steile hellingen die op het zuiden liggen. De wormen leven in gangen die van vlak onder het oppervlak tot 1–1,5 meter diep lopen, en ze komen alleen boven de grond als hun gangen door zware regen onderlopen. Een manier om een kolonie te vinden, is luisteren naar het gorgelende geluid dat de wormen maken als ze door hun natte gangen bewegen.
Sommige regenwormen leggen tot 1.000 eicocons per jaar. De Gippsland-reuzenregenworm maakt één grote cocon van 4–9 centimeter lang, waarin één jonge worm zit. De jonge worm doet er ongeveer een jaar over om uit te komen en heeft mogelijk nog meerdere jaren nodig om volwassen te worden. In een beschermde omgeving zijn sommige wormen 10 jaar oud geworden.
Door de trage voortplanting, het kwetsbare lichaam en het beperkte vermogen van de worm om zich te verplaatsen, kan een kolonie zich moeilijk herstellen als de grond wordt omgewoeld, uitdroogt of onderloopt. Anno 2026 staat de soort bij de nationale overheid van Australië als kwetsbaar op de lijst en in Victoria als bedreigd.