300 eksametroj!
La Granda Magelana Nubo estas malgranda galaksio proksime de la Lakta Vojo, ĉirkaŭ 160 000 lumjarojn for de la Tero. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro; tio estas ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. La ĉefa stelaro de la galaksio estas ĉirkaŭ 30 000 lumjarojn larĝa. El la suda hemisfero ĝi videblas sen teleskopo, kovrante ĉirkaŭ 20 fojojn la larĝon de la plena Luno.
La Granda Magelana Nubo estas neregula nana galaksio: malgranda galaksio sen ordigita spirala aŭ ovala formo. Kiel ĉiu galaksio, ĝi ne havas akran randon, tial ĝia larĝo dependas de tio, kiom malforta brilo estas enkalkulata. Katalogoj de galaksioj mezuras la larĝon ĝis norma, tre malforta brilnivelo.
Mezurante tiel, la Ĝisdatigita Katalogo de Proksimaj Galaksioj, eldonita en 2013, donas al la galaksio larĝon de 10,8 gradoj sur la ĉielo. Je distanco de 160 000 lumjaroj tiu angulo kovras ĉirkaŭ 30 000 lumjarojn. Post korekto por polvo en la Lakta Vojo kaj por la maniero, kiel la galaksio estas klinita al la Tero, la katalogo listigas larĝon de ĉirkaŭ 33 000 lumjaroj.
La steloj troviĝas en haloo de maldensa gaso. En 2024 astronomoj uzis la Kosmoteleskopon Hubble por mezuri tiun haloon unuafoje. Tiu haloo estas ĉirkaŭ 50 000 lumjarojn larĝa, ĉirkaŭ unu dekono de la grando de la gashalooj de aliaj galaksioj kun la sama maso.
La Granda Magelana Nubo havas ĉirkaŭ 10 % de la maso de la Lakta Vojo, tial ĝi estas pli peza ol plej multaj nanaj galaksioj. Multaj astronomoj opinias, ke ĝi ne orbitas la Laktan Vojon, sed preterpasas, kaj ke ĝi nur ĵus faris sian plej proksiman alproksimiĝon. Ĝi estas unu el ĉirkaŭ 50 nanaj galaksioj en la Loka Grupo, la familio de galaksioj, kiu inkluzivas ankaŭ la Laktan Vojon, la Andromedan galaksion kaj la Triangulan galaksion.
La moviĝo tra la gashaloo de la Lakta Vojo mem deŝiris la plej grandan parton de la gashaloo de la Granda Magelana Nubo. Tiu gashaloo treniĝas malantaŭ la galaksio kiel vosto de kometo. Tio, kio restas, estas malgranda, sed la galaksio havas sufiĉe da maso por reteni tion. Tiu restinta gaso ebligas al la galaksio daŭre formi novajn stelojn.
En februaro 1987 stelo en la Granda Magelana Nubo eksplodis kiel supernovao, la perforta morto de masiva stelo. Tio estis la unua supernovao videbla per nuda okulo ekde 1604. Ĝia lumo bezonis ĉirkaŭ 160 000 jarojn por atingi la Teron, do la eksplodo mem okazis ĉirkaŭ 160 000 jarojn pli frue. Dum kelkaj monatoj ĝi brilis kun la potenco de 100 milionoj da Sunoj.
Ĉirkaŭ du horojn antaŭ ol la lumo estis vidita, tri observatorioj detektis ekeston de neŭtrinoj, etaj partikloj, kiuj apenaŭ interagas kun materio. Oni atendas, ke tia eksplodo postlasas aŭ neŭtronan stelon, la kolapsintan kernon de la stelo, aŭ nigran truon. En 2024 la Kosmoteleskopo James Webb trovis la ĝis nun plej bonan indicon pri neŭtrona stelo ĉe tiu loko.