11,000 kilometre!
Sirius B bir beyaz cücedir; yani nükleer yakıtını tüketmiş bir yıldızın geriye kalan küçük ve yoğun çekirdeğidir. Çapı yaklaşık 11.300 kilometredir. Dünya’dan biraz daha küçüktür, ama kütlesi Güneş’in kütlesiyle yaklaşık aynıdır. Sirius B, gece gökyüzünün en parlak yıldızı olan Sirius A’nın çevresinde döner.
Gökbilimciler Sirius B’nin büyüklüğünü, genişliğini doğrudan ölçmek yerine hesaplayarak bulur. Bunun için yıldızın yaydığı ışık miktarını, sıcaklığını ve uzaklığını birleştirirler. 2017’de Howard Bond’un yönettiği bir ekip, Hubble Uzay Teleskobu’yla yıldızın ışığını renklerine ayırdı ve yarıçapı Güneş’inkinin 0,008098 katı buldu. Bu da Sirius B’nin çapının yaklaşık 11.270 kilometre olduğu anlamına gelir.
Aynı gökbilimcilerin birçoğunun yer aldığı 2018 tarihli bir çalışma, yarıçapı yaklaşık yüzde 1 daha küçük buldu. Yarıçap değeri Sirius’a olan uzaklığa da bağlıdır; bu yüzden ölçülen uzaklıktaki küçük bir değişiklik bile bu değeri değiştirir. Kütle, iki yıldızın yörüngesinden bulunur: Sirius B’nin kütlesi Güneş’in kütlesinin 1,018 katıdır.
Beyaz cüce, Güneş gibi bir yıldızın nükleer yakıtı bittikten sonra dönüştüğü cisimdir. Ömrünün sonuna doğru yıldız dış katmanlarını savurur ve geriye yalnızca sıcak çekirdeği kalır. Çekirdek artık enerji üretmez, bu yüzden yavaş yavaş soğur. Kütle çekimi onu, elektronlar fiziğin izin verdiği kadar sıkışana dek sıkıştırır. Daha fazla küçülmesini engelleyen şey budur.
Kütlesi daha büyük bir beyaz cüce daha küçüktür, çünkü daha güçlü kütle çekimi onu daha çok sıkıştırır. Hiçbir beyaz cücenin kütlesi Güneş’in kütlesinin yaklaşık 1,4 katından fazla olamaz. Sirius B, bilinen en kütleli beyaz cücelerden biridir. Gökbilimciler, Sirius B’nin yaşamına kütlesi Güneş’in yaklaşık beş katı olan bir yıldız olarak başladığını ve yaklaşık 126 milyon yıl önce beyaz cüceye dönüştüğünü tahmin ediyor.
Sirius yaklaşık 8,6 ışık yılı uzaklıkta; ışık yılı ise ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır. 1844’te gökbilimci Friedrich Bessel, Sirius’un gökyüzünde ilerlerken yalpaladığını fark etti. Sirius’u çeken görünmeyen bir yoldaş olduğu sonucuna vardı. Alvan G. Clark ile babası, Sirius B’yi 1862’de ilk kez bir teleskopla gördü.
İki yıldız, uzun ve oval bir yörüngede 50,1 yılda bir birbirinin çevresinde döner. Aralarındaki uzaklık, Dünya’dan Güneş’e uzaklığın yaklaşık 8 ila 31,5 katı arasında değişir. Sirius B, Sirius A’dan yaklaşık 10.000 kat daha sönüktür; bu yüzden yerden incelenmesi zordur. 2026 itibarıyla bilinen en yakın beyaz cücedir.