Silt, taneleri kumdan daha ince, kilden daha iri olan bir tortudur ve tanelerinin büyüklüğüyle tanımlanır. Burada gösterilen 50 mikrometre, ABD Tarım Bakanlığı (USDA) sisteminde silt için üst sınırda yer alan iri bir silt tanesidir. Bir mikrometre, bir metrenin milyonda biridir; yani 50 mikrometre 0,05 milimetredir.

Boyut

Boyut, tek bir tanenin nominal çapıdır; taneleri boyut sınıflarına ayırmak için kullanılan ölçü budur. Birkaç boyut sınıfı sistemi vardır ve bunların koyduğu sınırlar biraz farklıdır.

USDA’nın toprak etüdü el kitabı, genişliği 2 ile 50 mikrometre arasında olan taneleri silt sayar. Daha küçük taneler kildir; 2 milimetreye kadar olan daha büyük taneler ise kumdur. 20–50 mikrometrelik taneler iri silttir.

Jeologlar 1922’de yayımlanan Wentworth ölçeğini kullanır; bu ölçekte silt yaklaşık 4 ile 62,5 mikrometre arasındadır. 50 mikrometrelik bir tane her iki sistemde de silt sayılır.

Boyut karşılaştırmaları

Kalınlığı 80–100 mikrometre olan bir insan saçı, 50 mikrometrelik bir silt tanesinin genişliğinin 1,6–2 katıdır.
50 mikrometrelik bir silt tanesi, vücut yüzeyinden gelen, yaklaşık 35 mikrometre genişliğindeki yassı bir deri hücresinden yaklaşık 1,4 kat daha geniştir.
En iri silt taneleri, en ince taneden 25 kat daha geniştir. En ince tane, silt ile kilin buluştuğu yerdedir ve USDA sisteminde 2 mikrometre genişliğindedir.
Uç uca dizilen yirmi adet 50 mikrometrelik silt tanesi, 1 milimetreyi baştan başa kaplardı.
50 mikrometrelik bir silt tanesi bir basketbol topu büyüklüğüne büyütülse, en ince silt yaklaşık 1 santimetre genişliğinde olurdu. En büyük kum taneleri ise neredeyse 10 metre genişliğinde olurdu.

Silt nereden gelir

Buzullar silt üretir. Altlarındaki ana kayayı, silt boyutunda kaya parçacıklarından oluşan kaya unu denen ince bir toza öğütürler. Buzulun aşındırdığı malzemenin çoğunu erime suyu akarsuları taşır ve bu akarsulardaki kaya unu, buzul nehirlerine gri rengini verir.

Rüzgâr da silt taşır. Rüzgârın savurduğu silt, tanınıp haritalanabilecek kalınlıkta birikintiler halinde çökerse buna lös denir. Lösün kalınlığı onlarca metreyi bulabilir ve büyük bölümü kaya unu olarak başlamıştır. Lösün çoğu buzul dönemlerinde birikmiştir. Bunlar buz tabakalarının yayıldığı soğuk dönemlerdir; o zamanlar daha fazla gevşek tortu vardı, kara daha kuru, daha rüzgârlı ve bitkilerle daha az örtülüydü.

Toprakta silt

Arazide toprak bilimciler, bir toprağın ne kadar kum, silt ve kil içerdiğini çoğunlukla parmaklarının arasında ovuşturarak, yani elle hissederek kestirir. Kum pütürlü hissedilir ve taneleri tek tek görülebilir. Silt, kuru da olsa ıslak da olsa pürüzsüz hissedilir; tek bir silt tanesi büyütme olmadan görülemez. Silt bakımından zengin topraklar, siltli tın gibi kendilerine ait adlar alır.

Kaynaklar

Soil Survey Manual. Agriculture Handbook No. 18. U.S. Department of Agriculture, 2017.
Surficial sediment character of the Louisiana offshore continental shelf region: Nomenclature. U.S. Geological Survey, Open-File Report 2006-1195.
Eolian sediments. Muhs, U.S. Geological Survey, 2021.
Glaciers / Glacial Features. Kenai Fjords National Park, U.S. National Park Service, 2024.
Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Initiative.
Temperature-Dependent Dynamic Friction of a Single Human Corneocyte at Nanoscale Contact. Boonpuek et al., Langmuir, 2025.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Silt Parçacığı