2.5 미터!
Słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus, to szybko rosnąca roślina zwieńczona dużym żółtym koszyczkiem kwiatowym. Większość roślin dorasta do 1–3 metrów wysokości, a eksplorator pokazuje jedną o wysokości 2,5 metra, mierzonej od ziemi do czubka koszyczka kwiatowego. Gatunek pochodzi z Ameryki Północnej, a dziś uprawia się go na całym świecie, głównie dla nasion, które się spożywa i z których wytwarza się olej spożywczy.
Rozmiarem słonecznika jest jego wysokość. Flora of North America, naukowe kompendium opisujące rośliny tego kontynentu, podaje dla tego gatunku wysokość 100–300 centymetrów. Słonecznik jest rośliną jednoroczną: w ciągu jednego sezonu wyrasta z nasienia do pełnej wysokości, kwitnie i obumiera.
Odmiany ogrodowe obejmują szerszy zakres. Poradnik ogrodniczy Uniwersytetu Stanowego Karoliny Północnej wymienia odmianę karłowatą „Big Smile”, o wysokości 30–60 centymetrów, oraz olbrzymy, takie jak „Mongolian Giant”, który osiąga 3,7–4,3 metra wysokości.
Najwyższy słonecznik odnotowany do 2026 roku miał 10,90 metra wysokości. Wyhodował go Alex Babich w Fort Wayne w amerykańskim stanie Indiana, a organizacja Guinness World Records zweryfikowała jego wysokość 3 września 2025 roku. Słonecznik ten pobił rekord 9,17 metra, który obowiązywał od 2014 roku.
To, co wygląda na jeden duży kwiat, jest w rzeczywistości koszyczkiem złożonym z wielu małych kwiatów, nazywanych kwiatkami. Żółte „płatki” na brzegu to kwiaty języczkowate, zwykle od 17 do 30. Ciemny środek jest wypełniony kwiatami rurkowatymi: jest ich co najmniej 150, a u niektórych roślin ponad 1000.
Nasiona w środku układają się w spirale zakręcające zgodnie z ruchem wskazówek zegara i w przeciwnym kierunku. Liczba spiral jest często liczbą Fibonacciego, należącą do ciągu 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, w którym każda liczba jest sumą dwóch poprzednich. W badaniu z 2016 roku, obejmującym 657 słoneczników wyhodowanych przez osoby spoza środowiska naukowego, około trzech czwartych wiarygodnie policzonych liczb spiral było liczbami Fibonacciego.
Nazwa słonecznika wzięła się z przekonania, że jego koszyczek kwiatowy podąża za Słońcem. W rzeczywistości za Słońcem podążają tylko młode rośliny. Badanie z 2016 roku wykazało, że w ciągu dnia obracają się one ze wschodu na zachód, a w nocy wracają w przeciwną stronę i przed świtem są zwrócone na wschód. Dojrzałe rośliny przestają się poruszać, a ich koszyczki kwiatowe pozostają zwrócone na wschód.
Wewnętrzny zegar dobowy rośliny napędza ten ruch. Powoduje on, że wschodnia i zachodnia strona łodygi rosną o różnych porach dnia, co wygina łodygę raz w jedną stronę, raz w drugą. Badacze stwierdzili, że taki rytm pomaga roślinom osiągać większe rozmiary i przyciąga do kwiatów więcej owadów zapylających.