1 meter!
Rafflesia to rodzaj pasożytniczych roślin z lasów Azji Południowo-Wschodniej, czyli grupa blisko spokrewnionych gatunków. Eksplorator pokazuje jej największy gatunek, Rafflesia arnoldii, którego kwiat ma po pełnym rozwinięciu około 1 metra średnicy. W 2026 roku ten gatunek ma największy znany pojedynczy kwiat spośród wszystkich roślin.
Rozmiarem kwiatu Rafflesia jest jego średnica, czyli szerokość rozwiniętego kwiatu mierzona w poprzek czerwonych płatów, które przypominają płatki. Botanicy podają, że kwiat Rafflesia arnoldii ma 1 metr średnicy. Gatunek ten rośnie w Indonezji, między innymi na wyspie Sumatra.
Rodzaj liczy około 40 gatunków, a pozostałe mają mniejsze kwiaty. Kwiat Rafflesia cantleyi z Malezji Półwyspowej ma średnio 30–55 centymetrów średnicy. Najmniejszym gatunkiem opisanym do 2016 roku jest Rafflesia consueloae z wyspy Luzon na Filipinach, a kwiaty tego gatunku mają średnio około 10 centymetrów średnicy.
Tytanowiec olbrzymi wytwarza ogromny kwiat. Bywa też nazywany trupim kwiatem, tę samą nazwę nosi także Rafflesia. Ten kwiat to jednak skupisko wielu małych kwiatów, a nie pojedynczy kwiat, a tytanowiec nie jest spokrewniony z Rafflesia.
Rafflesia arnoldii nie ma łodygi, liści ani prawdziwych korzeni, a jedyną widoczną częścią rośliny jest jej kwiat. Reszta rośliny żyje w postaci cienkich nitek wewnątrz tropikalnych winorośli z rodzaju Tetrastigma i czerpie wodę oraz pokarm z pnącza.
Pąk przebija korę pnącza i rośnie powoli. W badaniu przeprowadzonym na Sumatrze pąki potrzebowały 339–497 dni, czyli około 11–16 miesięcy, by z małego pąka stać się rozwiniętym kwiatem, a jeden z nich rozwinął się, gdy miał 22,4 centymetra średnicy. Rozwinięty kwiat trwał 5–7 dni. Szacuje się, że cały cykl życia, od nasienia do kwiatu, trwa około trzech do pięciu lat.
Każdy kwiat jest albo męski, albo żeński. Zapach gnijącego mięsa, jaki wydziela, przyciąga muchy padlinowe, czyli muchy wyszukujące martwe zwierzęta. To one zapylają kwiat.
W 2023 roku oszacowano, że około 60% gatunków Rafflesia jest zagrożonych wyginięciem. Część lasów, w których rosną, jest wycinana pod pola uprawne, a uprawa tych roślin poza środowiskiem naturalnym okazała się trudna.
W Ogrodzie Botanicznym w Bogorze w Indonezji botanicy zaczęli w 2004 roku szczepić zakażone pnącza na własne pnącza ogrodu. Pierwszy pąk pojawił się w 2010 roku. Próby uprawy rośliny z nasion rozpoczęto w 2012 roku, a w 2022 roku w ogrodzie zakwitła tak wyhodowana Rafflesia arnoldii.