Dżdżownica olbrzymia z Gippsland, Megascolides australis, jest jedną z największych znanych dżdżownic. Dorosłe osobniki mają średnio około 1 metra długości, a w 2026 roku najdłuższy znaleziony okaz mierzy około 2 metrów. Dżdżownica ta żyje tylko na niewielkim obszarze Południowego i Zachodniego Gippsland, w australijskim stanie Wiktoria.

Rozmiar

Dżdżownica nie ma stałej długości. Jej ciało rozciąga się i kurczy jak harmonijka, a w zależności od tego, czy jest rozciągnięte, czy rozluźnione, długość dżdżownicy może z łatwością się podwoić. Dlatego naukowcy uznają masę za bardziej wiarygodną miarę rozmiaru. Dorosłe osobniki ważą średnio około 200 gramów, a najcięższy znaleziony ważył do 400 gramów.

Niektóre doniesienia opisują dżdżownice olbrzymie z Gippsland, które mają ponad 3 metry długości. Beverley Van Praagh, która od 30 lat naukowo bada tę dżdżownicę, uważa te doniesienia za przesadzone. Mogą one wynikać z tego, że zmierzono dżdżownice w stanie rozciągniętym.

Porównania rozmiarów

Przeciętny dorosły osobnik ma nieco więcej niż połowę wzrostu osoby mierzącej 1,7 metra. Najdłuższe znalezione osobniki były dłuższe, niż ta osoba jest wysoka.
Dżdżownica ziemna, Lumbricus terrestris, jest największą dżdżownicą w Wielkiej Brytanii i Irlandii i mierzy 12–30 centymetrów. Przeciętna dżdżownica olbrzymia z Gippsland jest od 3 do 8 razy dłuższa.
Przeciętny dorosły osobnik jest mniej więcej tak długi jak cztery piłki do koszykówki ustawione w rzędzie.
Dżdżownica olbrzymia z Gippsland tuż po wykluciu ma 20–30 centymetrów długości i jest już tak długa jak dorosła dżdżownica ziemna.

Odkrycie i siedlisko

Geodeci kolejowi znaleźli pierwszy znany okaz w latach 70. XIX wieku i początkowo wzięli go za węża. Frederick McCoy, dyrektor Narodowego Muzeum Wiktorii, opisał go jako nowy gatunek dżdżownicy w 1878 roku.

Dżdżownicę spotyka się na obszarze około 400 kilometrów kwadratowych, i to tylko na rozproszonych płatach wilgotnej gliniastej gleby w jego granicach. Kolonie występują głównie na brzegach strumieni i na stromych zboczach zwróconych na południe. Dżdżownice żyją w norach od miejsc tuż pod powierzchnią do głębokości 1–1,5 metra i wychodzą na powierzchnię tylko wtedy, gdy ulewny deszcz zalewa ich nory. Jednym ze sposobów znalezienia kolonii jest nasłuchiwanie bulgotania, które dżdżownice wydają, poruszając się w mokrych norach.

Powolne życie

Niektóre dżdżownice składają do 1000 kokonów jajowych rocznie. Dżdżownica olbrzymia z Gippsland wytwarza jeden duży kokon o długości 4–9 centymetrów, w którym znajduje się jedna młoda dżdżownica. Wyklucie się młodej dżdżownicy trwa około roku, a osiągnięcie dorosłości może zająć jeszcze kilka lat. W chronionym środowisku niektóre osobniki żyły 10 lat.

Powolne rozmnażanie, delikatne ciało i ograniczona zdolność przemieszczania się tego gatunku sprawiają, że kolonia nie może łatwo się odrodzić, gdy jej gleba zostanie rozkopana, wyschnie lub zostanie zalana. W 2026 roku rząd krajowy Australii wpisuje gatunek na listę jako narażony na wyginięcie, a w stanie Wiktoria jest on wpisany jako zagrożony wyginięciem.

Źródła

About the Giant Gippsland Earthworm. Beverley Van Praagh, GiantEarthworm.org.au.
The Secret Sex Lives of Worms. Beverley Van Praagh, GiantEarthworm.org.au.
What Threats Do GGEs Face?. Beverley Van Praagh, GiantEarthworm.org.au.
Giant Gippsland Earthworm. Museum Victoria, archived 2013.
Megascolides australis: Giant Gippsland Earthworm. Atlas of Living Australia.
Experimental Evaluation of Herbivory on Live Plant Seedlings by the Earthworm Lumbricus terrestris L. in the Presence and Absence of Soil Surface Litter. Kirchberger et al., PLOS ONE, 2015.
The genome sequence of the common earthworm, Lumbricus terrestris (Linnaeus, 1758). Blaxter et al., Wellcome Open Research, 2023.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Dżdżownica olbrzymia