Roztocz kurzu domowego to maleńkie ośmionożne zwierzę, które żyje w kurzu w domach ludzi. Dorosły osobnik ma około 0,3 milimetra długości, a dorosłe osobniki mają od około 0,2 do 0,4 milimetra, więc ledwo da się je zobaczyć gołym okiem. Roztocze i kleszcze to pajęczaki, grupa zwierząt o ośmiu nogach, do której należą także pająki.

Rozmiar

Dwa gatunki najczęściej występujące w domach w umiarkowanych rejonach Stanów Zjednoczonych to amerykański roztocz kurzu domowego, Dermatophagoides farinae, i europejski roztocz kurzu domowego, Dermatophagoides pteronyssinus. Poradnik dla lekarzy alergologów z 2013 roku opisuje dorosłe osobniki jako owalne, o ciałach w barwie od kremowej po przezroczystobiałą, które mierzą 0,2–0,4 milimetra.

Poradnik Uniwersytetu Florydy podaje większą wartość: około 0,42 milimetra długości zarówno u samic, jak i u samców. Samice są szersze, mają około 0,32 milimetra szerokości ciała, a samce około 0,25 milimetra. Podany tu rozmiar 0,3 milimetra leży pośrodku przedziału z pierwszego poradnika.

Porównania rozmiarów

Roztocz kurzu domowego jest mniej więcej trzy razy dłuższy, niż szeroki jest ludzki włos.
Około trzech roztoczy ułożonych jeden za drugim miałoby długość 1 milimetra, czyli najmniejszej kreski na linijce metrycznej.
Roztocz kurzu domowego jest mniej więcej półtora raza dłuższy niż pantofelek dużego gatunku, który ma około 0,2 milimetra długości.
Cząstki odchodów roztocza mają 20–40 mikrometrów średnicy, więc roztocz jest około 8–15 razy dłuższy niż jedna z nich. Mikrometr to tysięczna część milimetra.
Gdyby roztocza powiększyć do rozmiarów osoby o wzroście 1,7 metra, poszczególne cząstki jego odchodów miałyby 11–23 centymetrów średnicy. Największa z nich miałaby mniej więcej rozmiar piłki do koszykówki.

Jak żyją roztocze kurzu domowego

Roztocze żywią się płatkami złuszczonego naskórka ludzi i zwierząt domowych oraz grzybami, drożdżami i bakteriami, które na nich rosną. Nie mają oczu, ale unikają światła, więc żyją głęboko w poduszkach, materacach i dywanach. W jednym gramie kurzu domowego mogą znajdować się tysiące roztoczy.

Ciało roztocza składa się w około 75% z wody, licząc wagowo, a roztocze nie piją. Zamiast tego pochłaniają parę wodną z powietrza, co działa tylko wtedy, gdy wilgotność względna wynosi co najmniej około 65%. Wilgotność względna porównuje ilość pary wodnej w powietrzu z największą ilością, jaką powietrze mogłoby utrzymać. Roztocze najlepiej radzą sobie przy wilgotności 75–80% i temperaturze 25–30 stopni Celsjusza.

Roztocz wylęga się z jaja jako sześcionożna larwa, a potem przechodzi przez dwa ośmionożne stadia, zanim stanie się dorosły. Dorosłe osobniki żyją około 4–6 tygodni. Samica składa jedno lub dwa jaja dziennie, łącznie 50–80 w ciągu życia.

Roztocze kurzu domowego a alergie

Alergolodzy od 1967 roku uznają roztocze za główne źródło alergenów w kurzu domowym. Alergen to substancja, która wywołuje reakcję alergiczną. Większość alergenów roztoczy znajduje się w odchodach, w których są enzymy trawienne z jelita roztocza. Każdy roztocz wytwarza dziennie około 20 takich cząstek odchodów.

Gdy ktoś ściele łóżko albo chodzi po dywanie, odchody unoszą się w powietrzu i można je wdychać, zanim opadną z powrotem po 20–30 minutach. Mogą wywoływać astmę, katar lub zatkany nos oraz swędzącą wysypkę skórną zwaną atopowym zapaleniem skóry. Alergolodzy zalecają utrzymywanie w domu wilgotności względnej na poziomie 35–50%, aby spowolnić wzrost liczebności roztoczy.

Źródła

Report a Problem

for Roztocz kurzu domowego