Galaktyka Karłowata w Psach Gończych I to słabo świecąca galaktyka karłowata, która okrąża Drogę Mleczną. Leży w gwiazdozbiorze Psów Gończych, około 710 000 lat świetlnych od Ziemi. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów. Połowa światła gwiazd galaktyki pochodzi z owalnego obszaru o długości około 3600 lat świetlnych. Najsłabsze gwiazdy galaktyki rozciągają się na przestrzeni około 6500 lat świetlnych.

Rozmiar

Galaktyka karłowata nie ma wyraźnej krawędzi, dlatego astronomowie często podają jej promień połowy światła, czyli odległość od środka, w obrębie której znajduje się połowa jej światła. Zespół, który odkrył galaktykę w 2006 roku, zmierzył promień połowy światła wynoszący około 8,5 minuty kątowej na niebie, przy czym minuta kątowa to sześćdziesiąta część stopnia.

Przy odległości około 220 000 parseków, gdzie parsek to około 3,26 roku świetlnego, daje to około 550 parseków. Połowa światła galaktyki pochodzi więc z obszaru o długości około 1100 parseków, czyli 3600 lat świetlnych. W katalogu pobliskich galaktyk karłowatych z 2012 roku podano podobny promień, 564 parseki.

Galaktyka nie jest okrągła. Obszar, z którego pochodzi połowa jej światła, to owal o szerokości około trzech piątych jego długości, czyli około 2200 lat świetlnych.

Odkrywcy prześledzili jej gwiazdy na odcinku około 2000 parseków (6500 lat świetlnych) wzdłuż dłuższej osi. Dzięki temu galaktyka była wówczas jedną z największych znanych karłowatych galaktyk sferoidalnych wokół Drogi Mlecznej. W badaniu z 2008 roku zmierzono jej odległość dokładniej: 218 000 parseków, czyli około 710 000 lat świetlnych.

Porównania rozmiarów

Mierzona w ten sam sposób, czyli promieniem obejmującym połowę światła, galaktyka jest mniej więcej trzykrotnie szersza niż Galaktyka Karłowata Leo II. Mimo to Leo II emituje około trzykrotnie więcej światła.
Dysk Drogi Mlecznej, o średnicy około 100 000 lat świetlnych, jest około 15 razy dłuższy niż pełny zasięg galaktyki.
Gdyby dysk Drogi Mlecznej zmniejszyć do szerokości piłki do koszykówki, galaktyka byłaby słabą plamką o długości około 1,6 centymetra. Byłaby oddalona o około 1,7 metra, czyli tyle, ile wynosi wzrost osoby.

Odkryta w przeglądzie nieba

Gwiazdy galaktyki są rozmieszczone tak rzadko, a sama galaktyka leży tak daleko, że pozostawała niezauważona do 2006 roku. Wtedy astronomowie znaleźli ją jako niewielki nadmiar gwiazd na zdjęciach z przeglądu nieba Sloan Digital Sky Survey.

Wówczas znano tylko dziesięć karłowatych galaktyk sferoidalnych okrążających Drogę Mleczną. Karłowata galaktyka sferoidalna to mała, zaokrąglona galaktyka o bardzo słabej poświacie. Odkrywcy zauważyli, że znalezienie tak słabej galaktyki sugerowało, że na odkrycie czekają kolejne.

Dwa pokolenia gwiazd

Większość gwiazd galaktyki ma ponad 10 miliardów lat. Zawierają bardzo mało żelaza: w stosunku do wodoru mają około setnej części tej ilości, jaką ma Słońce.

W badaniu z 2008 roku, w którym użyto teleskopu Large Binocular Telescope, odkryto drugą, znacznie młodszą grupę gwiazd, w wieku mniej więcej od 1,4 do 2 miliardów lat. Gwiazdy te mają około trzykrotnie więcej żelaza niż gwiazdy starego pokolenia i są gęściej skupione ku środkowi. Gwiazdy młodszej grupy stanowią tylko 3–5% masy gwiazd w obrębie promienia połowy światła.

Źródła

Report a Problem

for Galaktyka Karłowata w Psach Gończych I