Moduł księżycowy Apollo był statkiem kosmicznym, który zawoził dwóch astronautów z orbity wokół Księżyca na jego powierzchnię i z powrotem w górę. Na nogach podwozia miał około 9,4 metra szerokości, mierzonej od stopy jednej nogi do stopy nogi naprzeciwległej. Miał 7,0 metra wysokości. Pierwszy moduł, który dotarł na Księżyc, czyli Eagle z misji Apollo 11, wylądował 20 lipca 1969 roku.

Rozmiar

Pokazany rozmiar to największy rozstaw modułu księżycowego, mierzony w poprzek nóg podwozia. Wpis NASA o module księżycowym Apollo 11 podaje 9,4 metra między końcami stóp na przeciwległych nogach. Producent modułu, firma Grumman Aircraft Engineering Corporation, podaje 31 stóp po przekątnej rozłożonego podwozia.

Cztery nogi wystawały z przodu, z tyłu i po obu bokach. Na czas startu z Ziemi były złożone, żeby statek był mniejszy. Dowódca rozkładał je przełącznikiem na orbicie wokół Księżyca, zanim moduł księżycowy oddzielił się od modułu dowodzenia i modułu serwisowego, czyli części statku, która pozostała na orbicie.

Korpus był znacznie mniejszy niż rozstaw nóg. Dolną połowę korpusu stanowiło ośmiokątne pudło o szerokości 4,2 metra, a nogi trzymały spód tego pudła 1,5 metra nad ziemią. Eagle ważył 15 103 kilogramy razem z paliwem, a około 70% tej masy stanowiło paliwo do jego silników.

Porównania rozmiarów

Przy wysokości 7,0 metra moduł księżycowy był mniej więcej czterokrotnie wyższy niż osoba o wzroście 1,7 metra.
Jego rozpiętość 9,4 metra prawie wystarczyłaby, żeby przeciąć kort tenisowy do gry podwójnej w poprzek, od linii bocznej do linii bocznej, czyli na odległości 10,97 metra.
Karnegia olbrzymia w eksploratorze, mająca 6 metrów wysokości, jest o około 1 metr niższa niż moduł księżycowy.
Kabina załogi miała 4,5 metra sześciennego przestrzeni dla dwóch astronautów. Tyle samo mieści sześcian o boku 1,65 metra, czyli nieco mniej niż wzrost osoby.

Dwa stopnie

Moduł księżycowy zbudowano z dwóch części, zwanych stopniami. Dolny stopień zniżania mieścił silnik do lądowania, paliwo do niego oraz schowki na sprzęt i eksperymenty. Podczas misji Apollo 15, 16 i 17 przewoził też łazik księżycowy (Lunar Roving Vehicle).

Górny stopień wznoszenia mieścił kabinę załogi z włazem z przodu i włazem do dokowania na górze. Nie było foteli. Podłoga, na której stali astronauci, mierzyła około 0,9 na 1,4 metra, a rzepy na ich butach przytrzymywały ich przy niej w stanie nieważkości.

Aby opuścić Księżyc, stopień wznoszenia uruchomił własny silnik i wystartował, używając stopnia zniżania jako platformy startowej. Stopień zniżania został na Księżycu, a stopień wznoszenia poleciał w górę, by zadokować do modułu dowodzenia i modułu serwisowego na orbicie.

Gdzie są teraz moduły księżycowe

Stopień wznoszenia Eagle'a został odrzucony na orbitę wokół Księżyca po tym, jak jego załoga przeszła z powrotem do modułu dowodzenia. Nie wiadomo, co się z nim działo dalej. Wpis NASA zakłada, że w ciągu kolejnych od jednego do czterech miesięcy rozbił się o Księżyc.

Jeden moduł księżycowy, który nigdy nie poleciał, można zobaczyć na Ziemi. LM-2 zbudowano do drugiego, bezzałogowego lotu próbnego na orbicie okołoziemskiej, ale pierwszy test poszedł tak dobrze, że drugi nie był potrzebny. Wykorzystano go do testów naziemnych, a potem przerobiono tak, by wyglądał jak Eagle. W 2026 roku jest wystawiony w Narodowym Muzeum Lotnictwa i Przestrzeni Kosmicznej Smithsonian w Waszyngtonie.

Źródła

Apollo 11 Lunar Module / EASEP. NASA Space Science Data Coordinated Archive.
Apollo News Reference: Lunar Module. Grumman Aircraft Engineering Corporation, via the Apollo Lunar Surface Journal.
Lunar Module LM-2. Smithsonian National Air and Space Museum.
Rules of Tennis 2026. International Tennis Federation, 2026.

Report a Problem

for Moduł księżycowy Apollo