1,200,000 kilometer!
Alpha Centauri B is de kleinere en zwakkere van de twee zonachtige sterren in het hart van Alpha Centauri, het dichtstbijzijnde sterrensysteem bij de Zon. Hij is ongeveer 1,2 miljoen kilometer breed, ongeveer 86% van de breedte van de Zon. Dit is de breedte van zijn fotosfeer, de gloeiende laag die eruitziet als het oppervlak van een ster.
Alpha Centauri B is gemeten met een interferometer. Die combineert het licht van meerdere telescopen, zodat ze samen veel fijnere details zien dan elke telescoop afzonderlijk. In een studie die in 2017 verscheen, gebruikte een team onder leiding van Pierre Kervella de Very Large Telescope Interferometer van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht. Het team vond dat de ster 6,0 duizendste van een boogseconde breed lijkt, waarbij een boogseconde 1/3.600 van een graad is.
Samen met de afstand tot de ster levert dat een straal op van 0,8632 keer die van de Zon en een breedte van ongeveer 1,20 miljoen kilometer. De meting is op ongeveer een half procent nauwkeurig. Een eerdere meting met een ander instrument, gepubliceerd in 2003, gaf dezelfde grootte.
Alpha Centauri B behoort tot een andere klasse van sterren dan de Zon: K1 V, terwijl de Zon G2 V is. Zijn oppervlak is ongeveer 540 graden Celsius koeler dan dat van de Zon en hij heeft ongeveer 94% van de massa van de Zon. Omdat hij zowel kleiner als koeler is, geeft hij ongeveer de helft zoveel licht af als de Zon.
Alpha Centauri A en B draaien eens in de 79,9 jaar om elkaar heen. Hun baan is een langgerekte ovaal, dus de afstand tussen de sterren verandert van ongeveer 11 tot 36 astronomische eenheden. Eén astronomische eenheid is de gemiddelde afstand van de Aarde tot de Zon, ongeveer 150 miljoen kilometer.
Het paar staat op ongeveer 4,37 lichtjaar van de Zon, waarbij een lichtjaar de afstand is die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,5 biljoen kilometer. Proxima Centauri staat iets dichter bij de Zon, op 4,24 lichtjaar.
In oktober 2012 maakte de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) een planeet bekend die ongeveer de massa van de Aarde had en elke 3,2 dagen om Alpha Centauri B draaide. De planeet was gevonden met het instrument HARPS van de La Silla-sterrenwacht in Chili. HARPS zocht naar een heel klein heen en weer gaand wiebelen in de beweging van de ster, veroorzaakt door de aantrekkingskracht van een planeet. De wiebeling bedroeg hooguit 51 centimeter per seconde, ongeveer de snelheid van een kruipende baby.
In 2015 analyseerden Vinesh Rajpaul en collega's dezelfde metingen opnieuw. Zij toonden aan dat het signaal vrijwel zeker afkomstig was van het patroon van de datums waarop de ster was waargenomen, en niet van een planeet. In januari 2017 voegde de ESO een opmerking toe aan haar aankondiging, waarin staat dat de planeet waarschijnlijk niet bestaat.