How big is Vagalbatroso?
3.05 metroj!
La vaganta albatroso, Diomedea exulans, estas granda marbirdo, kiu manĝas super la Suda Oceano kaj nestas sur insuloj proksime de Antarkto. Laŭ la stato de 2026, ĝi havas la plej grandan enverguron inter ĉiuj vivantaj birdoj. Ĝiaj flugiloj mezuras de pinto al pinto averaĝe ĉirkaŭ 3 metrojn, kaj ĝis preskaŭ 3,5 metrojn.
Grando
La enverguro de birdo estas la distanco de unu flugilpinto al la alia, kiam la flugiloj estas tute etenditaj. Studo de 2022 pri flugado de gigantaj birdoj uzis averaĝan enverguron de 3,05 metroj por la vaganta albatroso, prenitan el mezuroj de maskloj kaj inoj. La Aŭstralia Muzeo donas enverguron de preskaŭ 3,5 metroj. Inoj estas iomete pli malgrandaj ol maskloj.
La flugiloj estas longaj kaj tre mallarĝaj. Ilia suma areo estas ĉirkaŭ 0,61 kvadrataj metroj, kaj de la antaŭa rando ĝis la malantaŭa ili estas averaĝe nur ĉirkaŭ 20 centimetrojn larĝaj. Ilia enverguro estas ĉirkaŭ 15 fojojn tiu larĝo. Plenkreskaj maskloj pezas ĉirkaŭ 9,8 kilogramojn kaj inoj ĉirkaŭ 7,7 kilogramojn.
Komparoj de grando
- Enverguro de 3,05 metroj estas ĉirkaŭ 1,8 fojojn la alteco de homo alta je 1,7 metroj.
- La sama enverguro egalas al la alteco de la rando de korbopilka korbo, kiu troviĝas je 3,05 metroj super la planko.
- Studo de 2022 nomas du formortintajn speciojn la plej grandaj konataj flugantaj birdoj. Unu el ili, Pelagornis sandersi, vivis antaŭ ĉirkaŭ 25–28 milionoj da jaroj, kaj la enverguro de ambaŭ estas taksata je 6–7 metroj, ĉirkaŭ duoble tiom kiom tiu de vaganta albatroso.
- Vaganta albatroso havas ĉirkaŭ trifoje tiom da enverguro kiom tipa plenkreska Rhamphorhynchus, formortinta fluganta reptilio, kies enverguro estis ĉirkaŭ 1 metro.
Flugado sen flugilbatoj
Vagantaj albatrosoj pasigas la plej grandan parton de sia vivo en la aero kaj surteriĝas nur por reproduktiĝi kaj manĝi. Oni registris, ke unu ringita birdo flugis 6 000 kilometrojn en 12 tagoj, do ĉirkaŭ 500 kilometrojn tage.
Dum granda parto de tiu vojo la vento, ne la muskoloj de la birdo, liveras la energion por la flugo. Super la oceano la vento blovas pli rapide alte ol proksime de la ondoj. Flugante supren kaj malsupren tra tiu ŝanĝo de ventorapido, la albatroso ĉerpas energion el la vento; tiu flugmaniero nomiĝas dinamika ŝvebado. Studo de 2012, kiu sekvis la birdojn per GPS, montris, ke la ripetataj kurboj supren kaj malsupren donas sufiĉe da energio por kompensi tion, kion la birdo perdas pro aerrezisto, la rezisto de la aero.
Kreskigo de birdido
Paroj kuniĝas por la tuta vivo kaj reproduktiĝas ĉiun duan jaron sur insuloj proksime de Antarkto, inter ili Sud-Georgio kaj la Krozetaj, Kergelenaj kaj Princo-Eduardaj insuloj. La nesto estas tumulo el koto kaj plantoj sur senŝirma krestaĵo proksime de la maro. La ovo eloviĝas post ĉirkaŭ 78 tagoj. Dum la birdido estas juna, unu gepatro sidas sur la nesto, dum la alia serĉas manĝaĵon.
La birdido restas ĉe la nesto dum ĉirkaŭ 9 monatoj antaŭ ol ekflugi. Juna albatroso povas bezoni ĝis naŭ jarojn por kreskigi la tutan plumaron de plenkreskulo.
Fontoj
- Wandering Albatross. Australian Museum.
- How did extinct giant birds and pterosaurs fly? A comprehensive modeling approach to evaluate soaring performance. Goto et al., PNAS Nexus, 2022.
- Flying at No Mechanical Energy Cost: Disclosing the Secret of Wandering Albatrosses. Sachs et al., PLoS ONE, 2012.
- ACAP Species Assessment: Wandering Albatross Diomedea exulans. Agreement on the Conservation of Albatrosses and Petrels, 2009.
- A giant specimen of Rhamphorhynchus muensteri and comments on the ontogeny of rhamphorhynchines. Hone and McDavid, PeerJ, 2025.
- Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.