3,800,000 kilometroj!
Vego estas unu el la plej helaj steloj de la norda ĉielo, en la konstelacio Liro, ĉirkaŭ 25 lumjarojn for de la Tero, kaj lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro. Ĝi rotacias tiel rapide, ke ĝi ŝvelas ĉe sia ekvatoro. Ĝi estas ĉirkaŭ 3,8 milionojn da kilometroj larĝa ĉe sia ekvatoro, ĉirkaŭ 2,7 fojojn la larĝo de la Suno, kaj ĉirkaŭ 3,4 milionojn da kilometroj larĝa de poluso al poluso.
Stelo ne havas solidan surfacon, do ĝia grando estas la larĝo de la lumanta tavolo, de kiu venas ĝia lumo. La formo de Vego estis mezurita per la CHARA Array, kiu kombinas la lumon de pluraj teleskopoj por vidi detalojn tro fajnajn por iu ajn el ili. Vego estas vidata preskaŭ precize de super unu el siaj poloj: tiu poluso celas preskaŭ rekte la Teron. Tial ĝia konturo aspektas ronda, kaj ĝia larĝo sur la ĉielo estas ĝia larĝo ĉe la ekvatoro.
Studo de 2012 adaptis modelon de rotacianta stelo al la mezuradoj de CHARA. Ĝi trovis radiuson ĉe la ekvatoro, kiu estas 2,73 fojojn la radiuso de la Suno, kaj radiuson ĉe la poloj, kiu estas 2,42 fojojn la radiuso de la Suno, do la stelo estas ĉirkaŭ 13 % pli larĝa ĉe la ekvatoro ol de poluso al poluso. Pli frua studo de CHARA, en 2006, trovis radiusojn, kiuj estas 2,78 kaj 2,26 fojojn la radiuso de la Suno, kio igus la stelon ĉirkaŭ 3,9 milionojn da kilometroj larĝa ĉe la ekvatoro.
La linioj en la spektro de Vego estas mallarĝaj, kio iam sugestis, ke ĝi rotacias malrapide. En 2006 interferometroj montris, ke ĝi fakte rotacias rapide kaj nur ŝajnas malrapida, ĉar la Tero vidas ĝin de super poluso. Unu turniĝo de Vego daŭras ĉirkaŭ 17 horojn. La Suno bezonas ĉirkaŭ 25 tagojn.
La rotacio igas la polojn de Vego pli varmaj ol ĝia ekvatoro: ĉirkaŭ 9 800 gradojn Celsiajn ĉe la poloj kaj 8 600 ĉe la ekvatoro. Vidi varman polon klarigis, kial Vego ŝajnis tro hela por sia speco de stelo. Tio gravas, ĉar astronomoj uzas Vegon kiel etalonon por mezuri la brilon de aliaj steloj.
En 1984 la satelito IRAS de NASA trovis, ke Vego elsendas ekstran infraruĝan lumon, devenantan de varma polvo ĉirkaŭ ĝi. Tio estis la unua indico pri materio, kiu orbitas stelon krom la Suno. En 2024 la kosmaj teleskopoj Hubble kaj James Webb esploris la diskon kun nova detaleco. La disko estas preskaŭ 160 miliardojn da kilometroj larĝa, pli ol 40 000 fojojn la larĝo de Vego.
La disko montriĝis tre glata, sen signo de grandaj planedoj en larĝaj orbitoj. Ĝia sola trajto estas malforta interspaco, ĉirkaŭ du fojojn pli for de Vego, ol Neptuno estas for de la Suno.