51,000 kilometroj!
Urano estas la sepa planedo de la Suno. Ĝi estas averaĝe 50 724 kilometrojn larĝa. Tiu nombro estas ĝia averaĝa diametro, la larĝo de perfekta sfero kun la sama volumeno kiel Urano. Nur Jupitero kaj Saturno estas pli larĝaj. Urano estas glacia giganto, farita plejparte el varma, densa fluido de akvo, metano kaj amoniako, kaj ĝi turniĝas renversita sur sia flanko.
Urano ne havas firman surfacon, tial ĝia grando estas mezurata ĝis nivelo en ĝia atmosfero. Astronomoj uzas la altecon, kie la premo estas 1 baro, ĉirkaŭ la sama kiel la aerpremo ĉe marnivelo sur la Tero.
Se oni mezuras tiel, Urano estas 51 118 kilometrojn larĝa ĉe la ekvatoro kaj 49 946 kilometrojn de poluso al poluso, do ĝi estas iomete platigita. Ĝia averaĝa diametro estas konata kun precizeco de ĉirkaŭ 15 kilometroj.
Urano estas la sola planedo, kies ekvatoro estas preskaŭ perpendikulara al ĝia orbito ĉirkaŭ la Suno: ĝi estas klinita je 97,77 gradoj. Pro tio ĝi ŝajnas ruliĝi ĉirkaŭ la Suno kiel pilko. La klino povas esti rezulto de kolizio kun objekto, granda kiel la Tero, antaŭ tre longe.
Jaro sur Urano daŭras ĉirkaŭ 84 terajn jarojn. Pro la klino la Suno brilas rekte super ĉiu poluso dum preskaŭ kvarono de tiu tempo, dum la alia duono de la planedo havas malluman vintron, 21 jarojn longan. Urano kaj Venuso estas la solaj planedoj, kiuj turniĝas en direkto kontraŭa al tiu de la aliaj planedoj.
Urano estis la unua planedo trovita helpe de teleskopo. La astronomo William Herschel malkovris ĝin la 13-an de marto 1781, kvankam li unue pensis, ke ĝi estas kometo aŭ stelo. Ĝi estas nomita laŭ Urano, la greka dio de la ĉielo. Nur unu kosmoŝipo vizitis Uranon: Voyager 2 de NASA, kiu preterflugis la 24-an de januaro 1986.