1.24 zetametroj!
NGC 1232 estas granda spirala galaksio en la konstelacio Eridano, ĉirkaŭ 60 milionojn da lumjaroj for de la Tero. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro. Ĝi egalas al ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. La disko de NGC 1232 estas ĉirkaŭ 130 000 lumjarojn larĝa, proksimume 1,3 fojojn la larĝo de la disko de la Lakta Vojo. La galaksio estas turnita al la Tero preskaŭ frontale, tial ĝiaj spiralaj brakoj estas plene videblaj.
Vidata de la Tero, NGC 1232 kovras ĉielan areon de ĉirkaŭ 6,7 je 7,8 arkominutoj, ĉirkaŭ kvarono de la larĝo de la plena Luno. Arkominuto estas sesdekono de grado. La Tria Referenca Katalogo de Brilaj Galaksioj, kiu mezuras galaksiojn ĝis fiksita nivelo de malforteco, donas larĝon de 7,4 arkominutoj.
Por ŝanĝi tiun angulon en larĝon necesas la distanco de la galaksio. Studo de 2013 uzis la mezumon de naŭ publikigitaj taksoj: 18,7 milionoj da parsekoj, kie parseko estas ĉirkaŭ 3,26 lumjaroj. Tio estas ĉirkaŭ 61 milionoj da lumjaroj, do la galaksio estas ĉirkaŭ 120 000 ĝis 140 000 lumjarojn larĝa. La distanco estas necerta je ĉirkaŭ 14 %, do ankaŭ la larĝo estas necerta.
Gazetara komuniko de 1998 de la Eŭropa Suda Observatorio (ESO) donis larĝon de ĉirkaŭ 200 000 lumjaroj, duoble la grando de la Lakta Vojo. Tio estis la larĝo de la tuta fotografaĵo, ne de la galaksio, je distanco de 100 milionoj da lumjaroj, uzata tiutempe. Je ĉirkaŭ 60 milionoj da lumjaroj la sama fotografaĵo estas ĉirkaŭ 120 000 lumjarojn larĝa.
ESO fotis NGC 1232 la 21-an de septembro 1998 per FORS1, nova instrumento de sia Tre Granda Teleskopo. La bildo kombinas tri ekspoziciojn, en ultraviola, blua kaj ruĝa lumo. Ĝiaj koloroj montras malsamajn specojn de steloj: pli maljunaj, ruĝecaj steloj plenigas la centron, dum junaj bluaj steloj kaj multaj regionoj de stelformiĝo borderas la spiralajn brakojn.
Pli malgranda galaksio, NGC 1232A, aperas apud NGC 1232 en la bildo. NGC 1232A situas pli for ol NGC 1232 kaj verŝajne ne interagas kun ĝi.
Bildoj de la Rentgena Observatorio Chandra de NASA, publikigitaj en 2013, malkaŝis gigantan nubon de gaso en NGC 1232 je preskaŭ 6 milionoj da gradoj Celsius. Tiel varma gaso lumas nur en rentgenradioj. La verŝajna kaŭzo estas nana galaksio, kiu koliziis kun NGC 1232 kaj ekigis ŝokondon, similan al sonbumo. La plej hela parto de la nubo estas ĉirkaŭ 23 600 lumjarojn larĝa, ĉirkaŭ kvarono de la larĝo de la disko de la Lakta Vojo.
Se tio konfirmiĝos, ĝi estos la unua kolizio de tia speco, trovita nur en rentgenradioj. La nubo enhavas inter 40 000 kaj 3 milionoj da fojoj la mason de la Suno, depende de ĝia formo. La kolizio devus daŭri ĉirkaŭ 50 milionojn da jaroj, kaj la varma gaso devus lumi dum dekoj ĝis centoj da milionoj da jaroj.