5.64 femtometroj!
Elektrono estas eta partiklo kun negativa elektra ŝargo, trovata ekster la kerno de ĉiu atomo. Neniu eksperimento trovis ian grandon por ĝi: en ĉiu ĝis nun farita testo ĝi kondutas kiel punkto. La 5,64 femtometroj montritaj supre estas la duobla klasika radiuso de la elektrono, nombro el klasika, nekvantuma fiziko, kaj ne mezurrezulto. Femtometro estas milionono de miliardono de metro (10−15 metroj).
La klasika radiuso de la elektrono estas ĉirkaŭ 2,82 femtometroj. Ĝi venas de formulo, kiu uzas la ŝargon kaj la mason de la elektrono kaj la lumrapidon, sed nenion el kvantuma fiziko. Ĝi estas proksimume la grando, kiun devus havi pilko kun la ŝargo de la elektrono, por ke la energio de ĝia elektra kampo egalu la masenergion de la elektrono, tiun donatan de E = mc2.
De 1989 ĝis 2000 la Granda Elektron-Pozitrona Kolizianto (LEP) de CERN kolizigis elektronojn kun pozitronoj, partikloj kun la sama maso kiel elektronoj, sed kun kontraŭa ŝargo. Analizo de tiuj kolizioj en 2000 trovis neniun signon, ke elektronoj havas ian grandon. Se elektrono entute havas radiuson, tiu radiuso estas malpli ol 2,8 × 10−19 metroj, ĉirkaŭ unu dekmilono de la klasika radiuso de la elektrono. Artikolo el 2025 ankoraŭ donas tion kiel la plej bonan limon el tiaj kolizioj.
La klasika radiuso de la elektrono ne estas grando, sed tamen estas utila nombro. Kiam lumo aŭ aliaj elektromagnetaj ondoj trafas liberan elektronon, la elektrono disĵetas ilin, kvazaŭ ĝi estus eta solida pilko kun ĉirkaŭ tia radiuso. Fizikistoj uzas tiun radiuson por kalkuli, kiom forte elektronoj disĵetas tiun radiadon, procezo nomata Thomson-disĵetado.
La brita fizikisto J. J. Thomson identigis la elektronon en 1897, en la Laboratorio Cavendish de la Universitato de Kembriĝo. Li studis katodajn radiojn, mistera speco de radioj, kiuj vojaĝas tra vitraj tuboj, el kiuj preskaŭ la tuta aero estas elpumpita. Li montris, ke la radioj portas negativan ŝargon kaj povas esti deviigataj de elektraj kaj magnetaj kampoj.
Laŭ tio, kiom forte la radioj deviis, Thomson trovis, ke ilia rilatumo de maso al ŝargo estis malpli ol milono de tiu de ŝargita hidrogena atomo. Li proponis, ke la radioj estas fluoj de etaj eroj de atomoj, kiujn li nomis korpuskloj. Tiuj eroj nun nomiĝas elektronoj.