How big is Agla nebulozo?

La Agla nebulozo estas nubo de gaso kaj polvo, kie formiĝas novaj steloj. Ĝi troviĝas ĉirkaŭ 5 500 lumjarojn for de la Tero, en la konstelacio Serpento. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro, kaj ĝi egalas al ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. La hela parto de la nebulozo estas ĉirkaŭ 56 lumjarojn, aŭ 530 bilionojn da kilometroj, larĝa en sia plej larĝa loko. En ĝia koro estas la Kolonoj de Kreado, altegaj kolonoj de polvo kaj gaso.

Grando

Nebulozo ne havas akran randon, do ĝia grando dependas de tio, kiom malforta lumo estas inkluzivata. La Nova Ĝenerala Katalogo de nebulozoj kaj stelamasoj donas al la Agla nebulozo kaj ĝia stelamaso plej longan dimension de 35 arkominutoj. Arkominuto estas sesdekono de grado, do tio estas iom pli ol duono de grado de la ĉielo.

Por ŝanĝi angulon sur la ĉielo en larĝon, necesas la distanco. La kosmoteleskopo Gaia mezuris la distancojn de centoj da steloj en la stelamaso de la nebulozo kaj lokis la stelamason ĉirkaŭ 5 500 lumjarojn for. Je tiu distanco, 35 arkominutoj estas ĉirkaŭ 56 lumjaroj.

NASA donas por la nebulozo grandon de 70 per 55 lumjaroj kaj distancon de 7 000 lumjaroj. Je la pli malgranda distanco laŭ Gaia, la nebulozo rezultas ĉirkaŭ kvinonon pli malgranda. Pli malforte lumanta gaso etendiĝas pli malproksimen: katalogo de lumantaj hidrogenaj nuboj el 1959 donas al la tuta regiono larĝon de 90 arkominutoj, kio egalas al ĉirkaŭ 145 lumjaroj.

Komparoj de grando

Vidata de la Tero, la hela parto de la nebulozo estas ĉirkaŭ same larĝa kiel la plena Luno.
La Kolonoj de Kreado estas ĉirkaŭ 4 ĝis 5 lumjarojn altaj, do la nebulozo estas ĉirkaŭ 11 ĝis 14 fojojn pli larĝa ol la alteco de la kolonoj.
Se la kolonoj ŝrumpus ĝis la alteco de homo alta je 1,7 metroj, la nebulozo estus ĉirkaŭ 19 ĝis 24 metrojn larĝa.
La Nebulozo de Oriono, nubo, kie formiĝas steloj, je ĉirkaŭ 1 350 lumjaroj de la Tero, estas ĉirkaŭ 24 lumjarojn larĝa, iom malpli ol duono de la larĝo de la Agla nebulozo.
La nebulozo estas ĉirkaŭ 13 fojojn pli larĝa ol la distanco de la Suno al Proksima Centaŭro, la plej proksima stelo al la Suno.

La Kolonoj de Kreado

La Kolonoj de Kreado aperas en kelkaj el la plej konataj bildoj de la Kosmoteleskopo Hubble. En ili formiĝas novaj steloj, kiujn polvo kaŝas en videbla lumo. La infraruĝaj bildoj de Hubble vidas tra la polvo kaj montras la junajn stelojn.

Ultraviola lumo de amaso de junaj steloj lumigas la kolonojn, kaj ventoj de tiuj steloj malrapide forrodas ilin. Alia kolono de malvarma gaso kaj polvo en la nebulozo, pinto 9,5 lumjarojn longa, estas pli ol duoble pli longa ol la distanco de la Suno al la stelo plej proksima al la Suno.

Unu nomo por du objektoj

La Agla nebulozo nomiĝas ankaŭ Messier 16 aŭ M16. Tiu nomo kovras du objektojn, kiujn katalogoj listigas aparte. Unu estas la lumanta nubo, katalogita kiel IC 4703. La alia estas la stelamaso en ĝi, NGC 6611.

La svisa astronomo Jean-Philippe Loys de Chéseaux malkovris la nebulozon en 1745. La stelamaso videblas tra malgranda teleskopo, sed por vidi la Kolonojn de Kreado necesas granda teleskopo kaj klara, malluma ĉielo.