23 zetametroj!
La Andromeda galaksio estas la plej proksima granda galaksio al la Lakta Vojo kaj troviĝas ĉirkaŭ 2,5 milionojn da lumjaroj for de la Tero. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro, kaj ĝi egalas al ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. Tial la lumo, kiu venas de la Andromeda galaksio kaj hodiaŭ atingas la Teron, ekiris antaŭ ĉirkaŭ 2,5 milionoj da jaroj. El malluma loko la galaksio videblas per nuda okulo.
La distanco estas tiu de la Tero al la Andromeda galaksio kiel tuto. La Andromeda galaksio mem estas ĉirkaŭ 220 000 lumjarojn larĝa, malpli ol dekono de la distanco inter la du galaksioj.
Studo de 2021, gvidata de Siyang Li, lokis la galaksion je 761 kiloparsekoj for, plus-minus 11. La aŭtoroj de la studo nomis tion la plej preciza mezuro de la distanco ĝis nun. Kiloparseko estas 1 000 parsekoj, kaj parseko estas ĉirkaŭ 3,26 lumjaroj. Tio donas distancon de ĉirkaŭ 2,48 milionoj da lumjaroj, kun necerteco de ĉirkaŭ 1,5 %. NASA rondigas la distancon al 2,5 milionoj.
La teamo de Li uzis la Kosmoteleskopon Hubble por mezuri 55 cefeidajn variajn stelojn en la Andromeda galaksio. Cefeido estas stelo, kiu heliĝas kaj malheliĝas en regula ritmo, kaj la daŭro de tiu ritmo montras, kiom hela la stelo vere estas. Se oni komparas la veran helecon de la stelo kun ĝia ŝajna heleco el la Tero, oni ekscias ĝian distancon.
La distanco ŝrumpas. La Andromeda galaksio alproksimiĝas al la Lakta Vojo kun rapido de ĉirkaŭ 400 000 kilometroj je horo, sufiĉe rapide por trairi la distancon de la Tero ĝis la Luno en unu horo. Malgraŭ tio la interspaco malpliiĝas nur je ĉirkaŭ 0,015 % dum ĉiu miliono da jaroj.
En la frua 20-a jarcento plej multaj astronomoj opiniis, ke la Lakta Vojo estas la tuta universo. La Andromeda galaksio estis unu el multaj malfortaj, malklaraj lummakuloj, nomataj spiralaj nebulozoj, kaj neniu sciis, ĉu ili troviĝas ene de la Lakta Vojo aŭ for ekster ĝi.
En 1923 Edwin Hubble fotis la Andromedan galaksion per la 100-cola teleskopo Hooker ĉe la Observatorio de Monto Wilson en Kalifornio. Sur fotoplato, farita en la nokto de la 5-a ĝis la 6-a de oktobro, li trovis stelon, kies heleco kreskis kaj malkreskis en periodo de 31,4 tagoj. Ĝi estis cefeido, hodiaŭ konata kiel V1. Ĝia ritmo montris, ke ĝi troviĝas ĉirkaŭ 1 milionon da lumjaroj for, pli ol tri fojojn la larĝo, kiun la astronomo Harlow Shapley estis kalkulinta por la Lakta Vojo.
Ĝis la fino de 1924 Hubble jam trovis 12 cefeidojn en la Andromeda galaksio kaj taksis, ke ĝi troviĝas 900 000 lumjarojn for. La malkovro montris, ke la Andromeda galaksio estas propra galaksio. Plibonigitaj mezuroj poste preskaŭ triobligis la valoron de Hubble.
En 2012 mezuroj per la Kosmoteleskopo Hubble sugestis, ke la Andromeda galaksio kaj la Lakta Vojo kolizios post ĉirkaŭ 4 miliardoj da jaroj kaj kunfandiĝos ĉirkaŭ 2 miliardojn da jaroj post tio. Studo de 2025, gvidata de Till Sawala kaj uzanta pli novajn datenojn de la kosmoteleskopoj Gaia kaj Hubble, trovis, ke la estonteco estas malpli certa. Ĝi donis ŝancon de ĉirkaŭ 50 %, ke la du galaksioj ne kunfandiĝos dum la venontaj 10 miliardoj da jaroj.